کاربر:Maedeh/امتحان الهی
مقاله: فلسفه و مراتب آزمایش الهی
مقدمه:
آزمایش و امتحان،سنتی همگانی و اجتنابناپذیر در زندگی بشر است. قرآن کریم به صراحت این پرسش اساسی را مطرح میکند: «آیا مردم گمان میکنند همین که بگویند ایمان آوردیم، رها میشوند و مورد آزمایش قرار نمیگیرند؟» (عنکبوت/۲). این نوشتار به بررسی چرایی، مراتب و آثار سازنده این سنت الهی میپردازد.
---
بخش اول: چرایی آزمایش الهی (فلسفه امتحان)
برخلاف آزمایشات بشری که برای کشف مجهولات است، آزمایش الهی نه برای کشف ناشناختهها، بلکه برای ظهور و فعلیتیافتن استعدادهای درونی انسان است. خداوند که عالم مطلق است، نیازی به آزمون برای کسب علم ندارد. فلسفه امتحان به خود انسان بازمیگردد:
· رشد و تربیت: امتحان، بستری برای پرورش و تربیت روحی انسان فراهم میکند تا استعدادهای نهفته او از حالت قوه به فعل درآید.
· عیانسازی نیت و انتخاب: آزمایشها زمینهای است تا انسان با اراده و اختیار خویش، نیت و تمایل درونی خود را در عمل نشان دهد و راه حق یا باطل را به طور آشکار برگزیند.
· مستحق پاداش و عقاب شدن: همانطور که امام علی (ع) میفرمایند، خداوند بندگان را میآزماید تا اعمال نیک و بد که معیار ثواب و عقاب هستند، آشکار گردد. صفات درونی تا در قالب عمل ظاهر نشوند، معیار سنجش نخواهند بود.
هنگامی که فارغ شدی به کوشش بپرداز و به سوی خدا نیز باز گرد.
اما این بار یادآور میشود که تنها دشواریهای گذشته در موفقیت و پیروزی کافی نیست بلکه باید در تمام عمر با فعالیت و کوشش و رنج و زحمت هم پیمان شوی تا به پیروزی نهایی برسی حضرت باقری در روایتی میفرماید
«إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْداً بِأَلبِلاءِ غَتْاً».
---
بخش دوم: مراتب و درجات آزمایش
امتحانهای الهی یکسان نیست و به سطح ادراک، معرفت و جایگاه معنوی افراد بستگی دارد. هرچه فرد به مراتب بالاتر روحی دست یابد، آزمایشها ظریفتر و دشوارتر میشود:
· افراد عادی: ابتلائات معمولاً در قالب واجبات، محرمات و گناهان کبیره و صغیره است.
· مقربان و اولیای الهی (پیامبران و امامان): برای این افراد، آزمایش در کیفیت عبادات و رعایت اولویتها است. به گونهای که کمترین غفلت یا ترک اولی، برای آنان عواقب معنوی دارد. همانطور که گفته شده: «کارهای خیر نیکوکاران، برای مقربان [درگاه الهی] گناه محسوب میشود». بنابراین، برترین انسانها کسانی هستند که از این امتحانهای ظریف سربلند بیرون آیند.
---
بخش سوم: آثار سازنده بلا و ابتلا
بلاها و مصیبتها اگرچه سخت و طاقتفرسا هستند، اما نقش بیبدیلی در ساختن فرد و جامعه ایفا میکنند:
· تقویت اراده و شکوفایی: دست و پنجه نرم کردن با مشکلات، انسان را مصممتر، فعالتر و مقاومتر میسازد و شخصیت او را میپرورد.
· تبدیل و تکامل: سختیها همچون اکسیر، ماهیت وجودی انسان را دگرگون میکند و از وجودی افسرده و معمولی، انسانی تابناک و درخشان میسازد.
· عشق و بلا، دو عامل نبوغ: در کنار عشق، بلا یکی از عوامل اصلی شکوفایی نبوغ و خلاقیت در انسان است. تاریخ نشان داده است که بسیاری از بزرگان و عارفان در کوره حوادث سخت، به کمال رسیدهاند.
منابع اصلی:
· قرآن (با محوریت سورههای عنکبوت و آل عمران)
· نهجالبلاغه (خطبهها و کلمات قصار)
منابع تفسیری و تحقیقی:
· تفسیر نمونه (آیتالله مکارم شیرازی)
· تفسیر المیزان (علامه طباطبایی)
· مراجل السالکین (برای مباحث عرفانی و سلوکی)