کافور اخشیدی
کافور اخشیدی، با نام کامل کافور بن عبدالله اخشیدی و کنیه ابوالْمِسک، امیر مصر در قرن چهارم قمری و از دوستان متنبی بود. او که اصالتاً حبشی و در آغاز زندگی برده بود، در سال ۳۱۲ قمری به‌دست اخشید خریداری و سپس آزاد شد. کافور به‌سبب هوش، تدبیر و توانایی سیاسی خود به جایگاه بالایی رسید و در مجموع حدود ۲۲ سال بر مصر فرمان راند؛ بخش عمده این دوره را به نیابت از دو فرزند اخشید حکومت کرد. او در سال ۳۵۷ قمری در مصر درگذشت و پیکرش را در بیت‌المقدس به خاک سپردند.[۱]
زندگی و حکومت
کافور بن عبدالله اخشیدی، مشهور به ابوالْمِسک، از امیران مصر بود. او پیش از رسیدن به امارت، برده‌ای حبشی‌تبار بود. اخشید، حاکم مصر، در سال ۳۱۲ قمری او را خرید و سپس آزاد کرد؛ از همین رو به اخشیدی شهرت یافت. کافور به‌سبب هوش، ذکاوت و حسن سیاست، نزد اخشید به جایگاه بلندی رسید.[۲]
کافور در مجموع ۲۲ سال بر مصر فرمان راند. بیشتر این مدت، در دوران حکومت دو فرزند اخشید، ابوالقاسم و ابوالحسین، اداره امور را بر عهده داشت و دو سال و چهار ماه نیز مستقلاً حکومت کرد. بنا بر گزارش منبع، در مکه، مصر و شام به نام او خطبه خوانده می‌شد. رنگ پوست او بسیار تیره توصیف شده است. ذهبی عقل و شجاعت او را ستوده است. وزیر او ابن‌الفرات بود.[۳]
درگذشت
کافور اخشیدی در سال ۳۵۷ قمری در مصر درگذشت. پیکر او را به بیت‌المقدس منتقل کردند و در آنجا به خاک سپردند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «کافور اخشیدی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.