مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

گوهرالشریعه دستغیب

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گوهرالشریعه دستغیب (زادهٔ ۱۳۱۴) سیاستمدار و نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی در ایران بود که در دوره‌های اول، دوم و سوم به نمایندگی از مردم تهران در مجلس حضور داشت. او از جمله زنانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ در ساختار قانون‌گذاری جمهوری اسلامی ایران نقش ایفا کردند.

زندگی

گوهرالشریعه دستغیب، فرزند عباس دستغیب، در سال ۱۳۱۴ در شیراز به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ دوشیزگان پارس و دورهٔ متوسطه را در دبیرستان شهدخت به پایان رساند. وی در سال ۱۳۴۸ در رشتهٔ ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۳۵۲ مدرک کارشناسی ارشد فرهنگ عربی و علوم قرآنی را از دانشکدهٔ الهیات دانشگاه تهران دریافت کرد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او از نخستین زنانی بود که در این رشته در مقطع کارشناسی ارشد تحصیل کرد و به زبان‌های عربی و انگلیسی تسلط داشت. او همچنین از فعالان سیاسی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به‌شمار می‌رفت.[۱]

فعالیت‌های شغلی و اجتماعی

دستغیب فعالیت شغلی خود را در سال ۱۳۳۵ در آموزش و پرورش آبادان آغاز کرد و به‌عنوان معلم به تدریس پرداخت. در سال ۱۳۴۵ به آموزش و پرورش تهران منتقل شد و پس از فراغت از تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی، به مدیریت مدرسهٔ علوی اسلامی منصوب شد و با مدرسهٔ رفاه نیز همکاری داشت. وی در سال‌های بعد مدیریت چند مدرسه را بر عهده داشت و در حوزهٔ آموزش زنان فعال بود.[۲]

پس از انقلاب ۱۳۵۷، دستغیب به سمت معاون دبیرکل تربیت معلم و سپس به‌عنوان نخستین رئیس مرکز تربیت معلم دختران تهران منصوب شد. او همچنین از اعضای مؤسس شورای فرهنگی و اجتماعی زنان در شورای عالی انقلاب فرهنگی بود و در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ ریاست این شورا را بر عهده داشت. دستغیب در سال‌های بعد به‌عنوان عضو هیئت نمایندگی ایران در اتحادیهٔ بین‌المجالس در چند اجلاس بین‌المللی حضور یافت و مدتی نیز سرپرستی مدارس ایرانیان خارج از کشور را بر عهده داشت. وی پس از پایان دورهٔ سوم مجلس، علاوه بر تدریس در دانشگاه تربیت معلم، به عضویت هیئت علمی دانشگاه تهران درآمد و در سال ۱۳۸۳ بازنشسته شد.[۳]

فعالیت‌های سیاسی

دستغیب فعالیت سیاسی خود را از سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. او در اسفند ۱۳۵۸ به‌عنوان نامزد حزب جمهوری اسلامی در انتخابات دورهٔ اول مجلس شورای اسلامی شرکت کرد و به‌عنوان نمایندهٔ مردم تهران به مجلس راه یافت. وی در دوره‌های دوم و سوم مجلس نیز مجدداً انتخاب شد. در دورهٔ اول مجلس، عضو کمیسیون‌های آموزش، فرهنگ و تحقیقات محاسبات و بودجه و امور مالی بود. در دورهٔ دوم در کمیسیون‌های آموزش و پرورش و آموزش عالی و در دورهٔ سوم در کمیسیون فرهنگ و آموزش عالی عضویت داشت.[۴][۵]

وی از اعضای مؤسس حزب مشارکت ایران اسلامی و عضو شورای مرکزی آن بود. دستغیب در انتخابات دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی نامزد شد اما موفق به راهیابی به مجلس نشد و در انتخابات دورهٔ هفتم نیز در اعتراض به رد صلاحیت گستردهٔ نامزدهای اصلاح‌طلب، از ادامهٔ رقابت انصراف داد. بر اساس منابع موجود، دستغیب در فرایند تصویب یا پیگیری قوانینی در حوزهٔ آموزش، حقوق زنان و خانواده نقش داشت. از جمله این موارد می‌توان به مشارکت در تدوین قوانین مرتبط با آموزش و پرورش استثنایی، اشتغال نیمه‌وقت زنان، اصلاح برخی مقررات مرتبط با طلاق و حضانت، و طرح‌هایی در زمینهٔ بازنشستگی زنان اشاره کرد.[۶]

منابع

  1. نظری، منوچهر (۱۳۹۵). زنان در عرصه قانون‌گذاری ایران (۱۲۸۵–۱۳۹۵ش). تهران: کویر. ص. ۲۸۲–۲۸۵.
  2. نظری، منوچهر (۱۳۹۵). زنان در عرصه قانون‌گذاری ایران (۱۲۸۵–۱۳۹۵ش). تهران: کویر. ص. ۲۸۲–۲۸۵.
  3. نظری، منوچهر (۱۳۹۵). زنان در عرصه قانون‌گذاری ایران (۱۲۸۵–۱۳۹۵ش). تهران: کویر. ص. ۲۸۲–۲۸۵.
  4. نگرشی به اولین دورهٔ مجلس شورای اسلامی. تهران: روابط عمومی مجلس شورای اسلامی. ۱۳۶۴. ص. ۲۳۴–۲۳۵.
  5. نظری، منوچهر (۱۳۹۵). زنان در عرصه قانون‌گذاری ایران (۱۲۸۵–۱۳۹۵ش). تهران: کویر. ص. ۲۸۲–۲۸۵.
  6. نظری، منوچهر (۱۳۹۵). زنان در عرصه قانون‌گذاری ایران (۱۲۸۵–۱۳۹۵ش). تهران: کویر. ص. ۲۸۲–۲۸۵.