ابوالحسن فارسی
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
ابوالحسن فارسی، عبدالغافر بن اسماعیل، از عالمان زبان عربی، تاریخ و حدیث و اصلاً فارسی و از اهالی نیشابور بود. سپس به خوارزم کوچ کرد و از آنجا به غزنین و هندوستان رفت و در نیشابور در سال ۵۲۹ق درگذشت. از آثار مشهور او میتوان به «المفهم لشرح غریب مسلم»، «السیاق» در تاریخ نیشابور و «مجمع الغرائب» در حدیثهای نادر و غریب اشاره کرد.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابوالحسن فارسی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.