حماد راویه

حمّاد راویه
متولد	۶۹۵م/ ۷۵ق کوفه، دیلمی‌اصل
وفات	۷۷۶م/ ۱۶۰ق بغداد
محل زندگی	کوفه، بغداد
حرفه	شاعر، گردآورنده
آثار	اشعار

حَمّاد راویهٔ یا با نام کامل حماد بن میسرة شیبانی، مکنی به ابوالقاسم یکی از ادیبان زمان خود بود. او در شعر عربی تبحر داشت و بسیاری از اشعار عربی را حفظ بود و از همین رو به لقب راویه شهرت یافت. او در عصر اموی و عباسی می‌زیست و در ۱۶۵ درگذشت. صاحب معجم الادباء گزارش کرده است که هیثم بن عدی درباره حماد چنین گفته است: «مردی را داناتر به کلام عرب از حماد ندیدم». اصمعی نیز در خصوص او گفته است: «حماد داناترین مردم بود هرگاه بر شعر نمی‌افزود یا از آن نمی‌کاست چه وی متهم بود به اینکه شعر می‌گوید و به شعرای عرب می‌بندد». ابوجعفر احمد بن محمد نحاس نیز در وصف حماد چنین گزارش کرده است: «حماد آنکس است که سبعه طوال گرد کرد و آنچه مردم گویند که آنها به خانه کعبه آویزان بود اثبات نشده».

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حماد راویه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.