سید عمیدی

‘’‘سید عبدالمطلب بن محمد بن علی حسینی حلی’‘’، ملقب به عمیدالدین و مشهور به ‘’‘عمیدی’‘’ یا ‘’‘سید عمیدی’‘’ (درگذشته ۷۵۴ ق)، از عالمان امامیه در سده هشتم هجری، خواهرزاده و شاگرد علامه حلی و صاحب آثاری در فقه، اصول و کلام همچون «کنز الفوائد فی شرح قواعد الأحکام» بود.

تبار و تحصیلات

نام وی عبدالمطلب بن محمد بن علی بن اعرج حسینی حلی، ملقب به عمیدالدین، مشهور به عمیدی و سید عمیدی و مکنّی به ابوعبدالله است. او از دانشمندان امامیه در قرن هشتم هجری به‌شمار می‌رفت و خواهرزاده و شاگرد علامه حلی بود.

آثار و تألیفات

از جمله تألیفات و شروح علمی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

‘‘تبصرة الطالبین فی شرح نهج المسترشدین’’ ‘‘شرح انوار الملکوت فی شرح کتاب الیاقوت’’ ‘‘کنز الفوائد’’ (شرحی بر کتاب ‘‘قواعد الأحکام’’ علامه حلی) ‘‘مناسخات المیراث’’ ‘‘منیة اللبیب’’ (شرحی بر کتاب ‘‘تهذیب الاصول’’ علامه حلی)

درگذشت

سید عمیدی در ۱۰ شعبان سال ۷۵۴ هجری قمری در سن هفتاد سالگی در بغداد درگذشت و پیکرش به نجف منتقل و در آنجا به خاک سپرده شد.

پانویس

منابع

اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سید عمیدی». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.