عباس بن مرداس

عَبّاس بن مِرداس بن ابی‌عامر سُلَمی از قبیله مُضَر، از شاعران و جنگاوران عرب و از مردم عقیق بود. او روزگار جاهلیت و اسلام را درک کرد، پیش از فتح مکه اسلام آورد، در جنگ‌های مسلمانان شرکت کرد و سپس به میان قوم خود بازگشت. عباس بن مرداس در سال ۱۸ هجری، در روزگار خلافت عمر، درگذشت.

زندگی

عَبّاس بن مرداس بن ابی‌عامر سلمی از قبیله مضر و از مردم عقیق بود. در منابع، از او به عنوان یکی از شاعران و سواران نامدار عرب یاد شده است. او جاهلیت و اسلام را درک کرد و پیش از فتح مکه اسلام آورد.

پس از اسلام آوردن، عباس بن مرداس در جنگ‌های مسلمانان شرکت کرد. سپس به نزد قوم خود بازگشت و در همان‌جا به زندگی ادامه داد. در اعلام زرکلی آمده است که محمد در تقسیم غنایم حنین، به فرمان خداوند، سهم مؤلفة القلوب را به برخی افراد، از جمله ابوسفیان، بیشتر داد، اما به عباس بن مرداس چهار شتر رسید. عباس از این تقسیم ناخشنود شد و سه بیت شعر با مضمونی اعتراضی سرود و در آن از کم بودن سهم خود در مقایسه با دیگران گلایه کرد.

بر پایه همان گزارش، چون محمد از سروده او آگاه شد، عباس را فراخواند و پس از پرسش دربارهٔ سرودن آن ابیات، به علی بن ابی‌طالب گفت «زبانش را قطع کن». عباس پنداشت که مقصود، بریدن زبان اوست و سخت بیمناک شد، اما علی او را به محل نگهداری شتران برد و گفت می‌تواند از چهار تا صد شتر برای خود برگزیند. عباس نظر علی را در این‌باره جویا شد و علی به او گفت که بهتر است به همان عطای محمد رضایت دهد و ادب را نگاه دارد. عباس نیز همین رأی را پذیرفت.

درگذشت

عباس بن مرداس در سال ۱۸ هجری، در زمان خلافت عمر، درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عَبّاس». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.