عذاب قبر
عذاب قبر مفهومی در باورهای اسلامی است که به وضعیت سخت و فشارآمیز انسان پس از مرگ و پیش از رستاخیز اشاره دارد. در این رویکرد، قبر به عنوان جایگاهی توصیف میشود که بسته به اعمال فرد، میتواند به مثابه باغی از بهشت یا گودالی از جهنم باشد.
در باورهای اسلامی
علی بن ابیطالب در نامهای خطاب به محمد بن ابیبکر، وضعیت فردی که آمرزیده نشده را پس از مرگ، سختتر از خود مرگ میداند. در این دیدگاه، قبر مکانی توصیف شده که غربت، وحشت و فرسودگی از ویژگیهای آن است. بر این اساس، کیفیت این جایگاه تابعی از عملکرد فرد در طول حیات دنیوی است.[۱]
در تفسیرهای دینی، مفهوم «معیشت ضنک» یا زندگی تنگ و سخت که در قرآن به آن اشاره شده، به عذاب قبر نسبت داده شده است. بر پایه این استنباط، کسانی که از فرمان خداوند رویگردان بودهاند، در این مرحله از هستی با دشواریهای خاصی مواجه میشوند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عذاب قبر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.