|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
بایسنقر: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''بایسنقر'''، نوه [[تیمور گورکانی]] و فرزند [[شاهرخ تیموری|شاهرخ]]، شاهزادهای هنردوست و شاعر بود. او در خوشنویسی مهارت داشت و دربارش محل تجمع اهل ادب و هنر بود. وی در سال ۸۳۷ هجری قمری در [[هرات]] بر اثر سکته درگذشت. | |||
== زندگی == | == زندگی == | ||
بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سالهای ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری میزیست. او پادشاهی خوشگذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه میکرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط مینوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر مسجد گوهرشاد مشهد، که آیاتی از قرآن در آن نگاشته شده، همچنان دیده میشود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=بایسنقر}}</ref> | بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سالهای ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری میزیست. او پادشاهی خوشگذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه میکرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط مینوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر [[مسجد گوهرشاد]] مشهد، که آیاتی از [[قرآن]] در آن نگاشته شده، همچنان دیده میشود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=بایسنقر}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۳۳
بایسنقر، نوه تیمور گورکانی و فرزند شاهرخ، شاهزادهای هنردوست و شاعر بود. او در خوشنویسی مهارت داشت و دربارش محل تجمع اهل ادب و هنر بود. وی در سال ۸۳۷ هجری قمری در هرات بر اثر سکته درگذشت.
زندگی
بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سالهای ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری میزیست. او پادشاهی خوشگذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه میکرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط مینوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر مسجد گوهرشاد مشهد، که آیاتی از قرآن در آن نگاشته شده، همچنان دیده میشود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «بایسنقر». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
| خطها |
|  | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| خوشنویسان | ||||||
| جستارهای وابسته | ||||||