|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
عبدالواحد ببغاء: تفاوت میان نسخهها
جز (Shahroudi صفحهٔ عبدالواحد ببغا را به عبدالواحد ببغاء منتقل کرد) |
(+رده:زادگان ۳۱۳ (قمری)، +رده:درگذشتگان ۳۹۸ (قمری)، +رده:شاعران مسلمان، +رده:شاعران اهل بغداد، +رده:اهالی موصل، +رده:شاعران عربی سده ۴ (قمری) (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
بَبِّغاء (ابوالفرج عبدالواحد یا عبدالملک، زاده ۳۱۳ قمری در شام – درگذشته ۳۹۸ قمری در بغداد) فرزند نصر بن محمد مخزومی، شاعر و نویسنده عرب بود که به «ببغاء» به معنای طوطی شهرت داشت. او در سال ۳۳۳ قمری، هنگامی که سیفالدوله حمدانی به حلب آمد، قصیدهای در مدح او سرود و به جمع شاعران دربار وی پیوست. پس از درگذشت سیفالدوله، به [[موصل]] و [[بغداد]] سفر کرد و به ستایش امراء و خلفای عصر پرداخت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک= | بَبِّغاء (ابوالفرج عبدالواحد یا عبدالملک، زاده ۳۱۳ قمری در شام – درگذشته ۳۹۸ قمری در بغداد) فرزند نصر بن محمد مخزومی، شاعر و نویسنده عرب بود که به «ببغاء» به معنای طوطی شهرت داشت. او در سال ۳۳۳ قمری، هنگامی که سیفالدوله حمدانی به حلب آمد، قصیدهای در مدح او سرود و به جمع شاعران دربار وی پیوست. پس از درگذشت سیفالدوله، به [[موصل]] و [[بغداد]] سفر کرد و به ستایش امراء و خلفای عصر پرداخت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ببغاء}}</ref> | ||
ببغاء در سرودن قصیده از سبک [[متنبی]] و [[بحتری]] پیروی میکرد، اما در مراثی و خمریات شیوهای ابتکاری داشت. رسائل او مسجع، آهنگین و پرمایه بود و در این زمینه سبکی نو | ببغاء در سرودن قصیده از سبک [[متنبی]] و [[بحتری]] پیروی میکرد، اما در مراثی و خمریات شیوهای ابتکاری داشت. رسائل او مسجع، آهنگین و پرمایه بود و در این زمینه سبکی نو پدیدآورد که مورد تقلید نویسندگان بعدی قرار گرفت. مجموعهای از آثار او در نظم و نثر در اواخر قرن چهارم قمری، در زمان حیاتش، گردآوری شد. بنا بر گزارش [[ابنالندیم]]، دیوان او حدود سیصد صفحه بوده است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ببغاء}}</ref> | ||
== مذهب == | == مذهب == | ||
وی گرچه پیرو تشیع نبود، اما در میان شاعران دربار سیفالدوله که بیشتر شیعیمذهب بودند به فعالیت میپرداخت و به همین دلیل، نامش در تاریخ شاعران شیعه نیز یاد شده است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک= | وی گرچه پیرو تشیع نبود، اما در میان شاعران دربار سیفالدوله که بیشتر شیعیمذهب بودند به فعالیت میپرداخت و به همین دلیل، نامش در تاریخ شاعران شیعه نیز یاد شده است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ببغاء}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ببغاء|دانشنامه=[[ | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ببغاء|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اهالی موصل]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۳۹۸ (قمری)]] | |||
[[رده:زادگان ۳۱۳ (قمری)]] | |||
[[رده:شاعران اهل بغداد]] | |||
[[رده:شاعران عربی سده ۴ (قمری)]] | |||
[[رده:شاعران مسلمان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۵۷
ابوالفرج عبدالواحد یا عبدالملک ببغاء (۳۱۳–۳۹۸ق)، شاعر و نویسنده عرب، در دربار سیفالدوله حمدانی شهرت یافت. او در قصیدهسرایی از سبک متنبی و بحتری پیروی میکرد، اما در مراثی و خمریات نوآوری داشت. رسائل مسجع او تأثیرگذار بود و دیوانش به حدود سیصد صفحه میرسید. گرچه شیعه نبود، در میان شاعران شیعیمذهب دربار سیفالدوله قرار داشت و ازاینرو در تاریخ شاعران شیعه نیز ذکر شده است.
زندگی
بَبِّغاء (ابوالفرج عبدالواحد یا عبدالملک، زاده ۳۱۳ قمری در شام – درگذشته ۳۹۸ قمری در بغداد) فرزند نصر بن محمد مخزومی، شاعر و نویسنده عرب بود که به «ببغاء» به معنای طوطی شهرت داشت. او در سال ۳۳۳ قمری، هنگامی که سیفالدوله حمدانی به حلب آمد، قصیدهای در مدح او سرود و به جمع شاعران دربار وی پیوست. پس از درگذشت سیفالدوله، به موصل و بغداد سفر کرد و به ستایش امراء و خلفای عصر پرداخت.[۱]
ببغاء در سرودن قصیده از سبک متنبی و بحتری پیروی میکرد، اما در مراثی و خمریات شیوهای ابتکاری داشت. رسائل او مسجع، آهنگین و پرمایه بود و در این زمینه سبکی نو پدیدآورد که مورد تقلید نویسندگان بعدی قرار گرفت. مجموعهای از آثار او در نظم و نثر در اواخر قرن چهارم قمری، در زمان حیاتش، گردآوری شد. بنا بر گزارش ابنالندیم، دیوان او حدود سیصد صفحه بوده است.[۲]
مذهب
وی گرچه پیرو تشیع نبود، اما در میان شاعران دربار سیفالدوله که بیشتر شیعیمذهب بودند به فعالیت میپرداخت و به همین دلیل، نامش در تاریخ شاعران شیعه نیز یاد شده است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ببغاء». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.