| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
تسلیم: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:Abraham.jpg|بندانگشتی|قربانیشدن اسحاق توسط ابراهیم]] | |||
معنی لغوی تسلیم مأخوذ از [[سلام (اسماء الحسنی)|سلام]] (از نام های [[خدا|خداوند]] از آن رو که بری از عیب و نقص است.) گردن نهادن، راضی شدن، سلام کردن، عافیت طلبیدن و دوری جستن از آفت و بلاست.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن منظور لسان العرب ذیل «سلم»}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مجمع البحرین|عنوان کتاب=مجمع البحرین|سال=۱۳۶۲|نام=فخرالدین ابن محمد|نام خانوادگی=طریحی|ناشر=احمد حسینی|مکان=تهران}}</ref> | معنی لغوی تسلیم مأخوذ از [[سلام (اسماء الحسنی)|سلام]] (از نام های [[خدا|خداوند]] از آن رو که بری از عیب و نقص است.) گردن نهادن، راضی شدن، سلام کردن، عافیت طلبیدن و دوری جستن از آفت و بلاست.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ابن منظور لسان العرب ذیل «سلم»}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مجمع البحرین|عنوان کتاب=مجمع البحرین|سال=۱۳۶۲|نام=فخرالدین ابن محمد|نام خانوادگی=طریحی|ناشر=احمد حسینی|مکان=تهران}}</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۷

معنی لغوی تسلیم مأخوذ از سلام (از نام های خداوند از آن رو که بری از عیب و نقص است.) گردن نهادن، راضی شدن، سلام کردن، عافیت طلبیدن و دوری جستن از آفت و بلاست.[۱][۲]
سید روحالله خمینی تسلیم را عبارت از انقیاد باطنی و اعتقاد قلبی و سلامت نفس از عیوب و خالی بودن آن از کلمات خبیثه میداند.[۳]
در فرهنگ اسلامی، ابراهیم، نمادی از تسلیم است، چنانکه در پاسخ به خطاب خداوند که دستور داد «اسلم»، گفت «اسلمت لرب العالمین». مفسران این آیه را ناظر به استقامت بر اسلام و اخلاص در توحید دانستهاند.[۴][۵]
منابع
- ↑ ابن منظور لسان العرب ذیل «سلم».
- ↑ طریحی، فخرالدین ابن محمد (۱۳۶۲). مجمع البحرین. تهران: احمد حسینی.
- ↑ خمینی، روحالله (۱۳۸۲). شرح حدیث جنود عقل و جهل. تهران: موسسهٔ تنظیم و نشر آثار امام خمینی. ص. ۴۰۲.
- ↑ طبرسی. مجمع البیان. ج. ۱. ص. ۳۹۸.
- ↑ کشف الاسرار و عده الابرار. ج. ۱. تهران: علی اصغر حکمت. ۱۳۶۱. ص. ۳۷۰.