|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
جوهری هروی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «'''جوهری هروی''' با نام '''ابراهیم بن محمدباقر هروی قزوینی'''، شاعر، فقیه و خطیب سده سیزدهم هجری قمری بود. او که به «افصحالشعرا» مشهور و با تخلص «جوهری» شناخته میشد، در علوم دینی جایگاه برجستهای داشت و بخشی از عمر خود را در کربلا نزد آ...» ایجاد کرد) |
(ابرابزار) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
«جوهری هروی»، ابراهیم بن محمدباقر هروی قزوینی، از شاعران و دانشمندان برجسته [[قزوین]] در سده سیزدهم هجری قمری بود. او اصالتاً از مردم [[هرات]] بود، اما تولد و رشد او در قزوین صورت گرفت. وی به «افصحالشعرا» شهرت داشت و با تخلص «جوهری» شعر میسرود. جوهری در علوم مختلف به مرتبه [[اجتهاد]] رسید و برای تکمیل دانش خود مدتی در کربلا در محضر آقاباقر بهبهانی به تحصیل پرداخت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک= | «جوهری هروی»، ابراهیم بن محمدباقر هروی قزوینی، از شاعران و دانشمندان برجسته [[قزوین]] در سده سیزدهم هجری قمری بود. او اصالتاً از مردم [[هرات]] بود، اما تولد و رشد او در قزوین صورت گرفت. وی به «افصحالشعرا» شهرت داشت و با تخلص «جوهری» شعر میسرود. جوهری در علوم مختلف به مرتبه [[اجتهاد]] رسید و برای تکمیل دانش خود مدتی در کربلا در محضر آقاباقر بهبهانی به تحصیل پرداخت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=جوهری هروی}}</ref> | ||
علاوه بر تدریس در رشتههای گوناگون علوم دینی، در فن خطابه و منبر نیز توانایی بالایی داشت. او در سالهای پایانی عمر به [[اصفهان]] مهاجرت کرد و در همانجا در سال ۱۲۵۳ هجری قمری درگذشت. از آثار او میتوان به «طوفانالبکاء فی مقاتل سیدالشهدا»، دیوان شعر، و اثری منظوم در موضوع [[امامت]] اشاره کرد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک= | علاوه بر تدریس در رشتههای گوناگون علوم دینی، در فن خطابه و منبر نیز توانایی بالایی داشت. او در سالهای پایانی عمر به [[اصفهان]] مهاجرت کرد و در همانجا در سال ۱۲۵۳ هجری قمری درگذشت. از آثار او میتوان به «طوفانالبکاء فی مقاتل سیدالشهدا»، دیوان شعر، و اثری منظوم در موضوع [[امامت]] اشاره کرد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=جوهری هروی}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=جوهری هروی|دانشنامه=[[ | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=جوهری هروی|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | ||
[[رده:اهالی هرات]] | |||
[[رده:اهالی قزوین]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۱۲۵۳ (قمری)]] | |||
[[رده:شاعران فارسیزبان سده ۱۳ (قمری)]] | |||
[[رده:تاجیکهای اهل افغانستان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۵۹
جوهری هروی با نام ابراهیم بن محمدباقر هروی قزوینی، شاعر، فقیه و خطیب سده سیزدهم هجری قمری بود. او که به «افصحالشعرا» مشهور و با تخلص «جوهری» شناخته میشد، در علوم دینی جایگاه برجستهای داشت و بخشی از عمر خود را در کربلا نزد آقاباقر بهبهانی به تحصیل گذراند.
زندگی
«جوهری هروی»، ابراهیم بن محمدباقر هروی قزوینی، از شاعران و دانشمندان برجسته قزوین در سده سیزدهم هجری قمری بود. او اصالتاً از مردم هرات بود، اما تولد و رشد او در قزوین صورت گرفت. وی به «افصحالشعرا» شهرت داشت و با تخلص «جوهری» شعر میسرود. جوهری در علوم مختلف به مرتبه اجتهاد رسید و برای تکمیل دانش خود مدتی در کربلا در محضر آقاباقر بهبهانی به تحصیل پرداخت.[۱]
علاوه بر تدریس در رشتههای گوناگون علوم دینی، در فن خطابه و منبر نیز توانایی بالایی داشت. او در سالهای پایانی عمر به اصفهان مهاجرت کرد و در همانجا در سال ۱۲۵۳ هجری قمری درگذشت. از آثار او میتوان به «طوفانالبکاء فی مقاتل سیدالشهدا»، دیوان شعر، و اثری منظوم در موضوع امامت اشاره کرد.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «جوهری هروی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.