بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

احمد بن عمر خصاف: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
 
 
خط ۱۲: خط ۱۲:


{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:اهالی بغداد]]
[[رده:درباریان عباسیان]]
[[رده:درگذشتگان ۲۶۱ (قمری)]]
[[رده:فقیهان حنفی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰

احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف، فقیه حنفی سده سوم هجری و معاصر مهتدی بالله عباسی بود که به پرهیزکاری و زندگی از دسترنج خود شهرت داشت. او آثار فقهی متعددی از جمله «احکام الاوقاف»، «الحیل» و «ادب القاضی» نوشت و در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.

زندگی

احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف و مکنّی به ابوبکر، از فقیهان حنفی در سده سوم هجری و از معاصران مهتدی بالله، خلیفه عباسی، بود. گفته شده است که او نزد مهتدی جایگاهی داشت و پس از کشته شدن خلیفه، خانه خصّاف نیز غارت شد و از جمله اموالی که از میان رفت کتابی از او دربارهٔ مناسک بود. خصّاف به پرهیزکاری شهرت داشت و معاش خود را از کار و دسترنج خویش تأمین می‌کرد. او در فقه حنفی آثار متعددی تألیف کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به کتاب‌های «احکام الاوقاف»، «الحیل»، «الوصایا»، «الرضاع» و «ادب القاضی» اشاره کرد. خصّاف در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.[۱]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خصاف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.