بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

محمد بن یحیی صولی: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
برچسب‌ها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهام‌زدایی
 
 
خط ۳۴: خط ۳۴:


{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}
[[رده:تاریخ‌نگاران مسلمان]]
[[رده:درباریان عباسیان]]
[[رده:کاتبان مسلمان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۸

محمد بن یحیی صولی، با نام کامل ابوبکر محمد بن یحیی بن عبدالله بن عباس بن محمد بن صول، ادیب، کاتب و مورخ سده چهارم هجری بود که به سبب مهارت فراوان در بازی شطرنج به «صولی شطرنجی» شهرت یافت.[۱]

زندگی

محمد بن یحیی صولی، با نام کامل ابوبکر محمد بن یحیی بن عبدالله بن عباس بن محمد بن صول، ادیب، کاتب و مورخ سده چهارم هجری بود که به سبب مهارت فراوان در بازی شطرنج به «صولی شطرنجی» شهرت یافت. محمد بن یحیی از دانشمندان و ادیبان برجسته عصر عباسی به‌شمار می‌رفت. او از محدثان و ادیبان بزرگی چون ابوداود سجستانی، ابوالعباس ثعلب و مبرد روایت نقل کرده است. همچنین کسانی مانند دارقطنی و مرزبانی از او روایت کرده‌اند.[۲]

صولی در دربار خلافت عباسی جایگاه ویژه‌ای داشت و مدتی ندیم خلفایی چون الراضی بالله، المکتفی بالله و المقتدر بالله بود.[۳]

صولی در شطرنج چنان مهارتی داشت که در زمان خود بی‌همتا دانسته می‌شد و از برجسته‌ترین شطرنج‌بازان دوران عباسی به‌شمار می‌رفت؛ از این رو به «صولی شطرنجی» شهرت یافت.[۴]

درگذشت

صولی در سال ۳۳۵ یا ۳۳۶ هجری قمری درگذشت.[۵]

آثار

از صولی آثار متعددی در تاریخ، ادب و اخبار ادیبان برجای مانده است. از جمله مهم‌ترین تألیفات او می‌توان به این آثار اشاره کرد:[۶]

  • الأوراق فی أخبار آل العباس و أشعارهم؛
  • الغرر؛
  • الأنواع؛
  • العبادة؛
  • أدب الکاتب؛
  • الوزراء؛
  • أخبار أبی تمام؛
  • أخبار القرامطة؛
  • أخبار ابن هرمة؛
  • أخبار سید حمیری؛
  • أخبار أبی عمرو بن العلاء؛
  • أخبار اسحاق بن ابراهیم.

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صولی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.