عروه بن مسعود ثقفی

عروة بن مسعود بن معتب ثقفی از سران و بزرگان قبیله ثقیف در طائف بود که پس از پذیرش اسلام، برای دعوت مردم طائف به این شهر بازگشت و در آنجا کشته شد. کشته شدن عروه در نهایت زمینه اسلام آوردن مردم طائف را فراهم ساخت.

زندگی

عروة بن مسعود در میان اهالی طائف جایگاه اجتماعی بالایی داشت. در منابع تفسیری آمده است که آیه «لَوْلَا نُزِّلَ هٰذَا الْقُرْآنُ عَلَیٰ رَجُلٍ مِنَ الْقَرْیَتَیْنِ عَظِیمٍ» (چرا این قرآن بر مرد بزرگی از این دو شهر نازل نشده است) دربارهٔ شخصیت و جایگاه او نازل شده است. عروه پیش از حرکت محمد به سوی حجةالوداع، به مدینه سفر کرد و مسلمان شد.

پس از اسلام آوردن عروه، او تصمیم گرفت برای دعوت قوم خود به طائف بازگردد. محمد به او هشدار داد که از کشته شدنش به دست قومش بیمناک است؛ اما عروه با استناد به جایگاه و نفوذ خود در میان اهالی طائف که حتی در خواب نیز مزاحم او نمی‌شدند، اجازه سفر گرفت و به طائف بازگشت. عروه پس از ورود به شهر، مردم را به اسلام فراخواند و آنان را اندرز داد؛ اما با مخالفت، دشنام و آزار آنان روبه‌رو شد. او در نخستین بامداد پس از بازگشت، بر بالای خانه خود رفت و اذان گفت که در این هنگام با تیر یکی از مخالفان کشته شد.

پیامدهای کشته‌شدن

پس از کشته شدن عروه، گروهی از بزرگان قبیله ثقیف به مدینه نزد محمد آمدند و اسلام آوردند. محمد آنان را پذیرفت، گرامی داشت و بخشش‌هایی به آنان اختصاص داد. او همچنین عثمان بن ابی‌العاص را به دلیل آشنایی‌اش با چند سوره از قرآن، به عنوان والی طائف منصوب کرد. در پی مسلمان شدن مردم طائف، هیئت‌هایی از قبایل مختلف عرب نیز گروه گروه به مدینه آمدند و اسلام خود را اعلام کردند.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عروة». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.