احمد بن عمر خصاف: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:اهالی بغداد، +رده:فقیهان حنفی، +رده:درباریان عباسیان، +رده:درگذشتگان ۲۶۱ (قمری) (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:اهالی بغداد]] | |||
[[رده:درباریان عباسیان]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۲۶۱ (قمری)]] | |||
[[رده:فقیهان حنفی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف، فقیه حنفی سده سوم هجری و معاصر مهتدی بالله عباسی بود که به پرهیزکاری و زندگی از دسترنج خود شهرت داشت. او آثار فقهی متعددی از جمله «احکام الاوقاف»، «الحیل» و «ادب القاضی» نوشت و در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.
زندگی
احمد بن عمر بن مهیر شیبانی، مشهور به خصّاف و مکنّی به ابوبکر، از فقیهان حنفی در سده سوم هجری و از معاصران مهتدی بالله، خلیفه عباسی، بود. گفته شده است که او نزد مهتدی جایگاهی داشت و پس از کشته شدن خلیفه، خانه خصّاف نیز غارت شد و از جمله اموالی که از میان رفت کتابی از او دربارهٔ مناسک بود. خصّاف به پرهیزکاری شهرت داشت و معاش خود را از کار و دسترنج خویش تأمین میکرد. او در فقه حنفی آثار متعددی تألیف کرد که از جمله آنها میتوان به کتابهای «احکام الاوقاف»، «الحیل»، «الوصایا»، «الرضاع» و «ادب القاضی» اشاره کرد. خصّاف در سال ۲۶۱ هجری در بغداد درگذشت.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خصاف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.