ابواسحاق سبیعی

ابواسحاق عُمر بن عبدالله بن علی همدانی کوفی (متوفی حدود ۱۲۷ هـ. ق)، مشهور به «سُبَیعی»، از اعیان تابعین، محدثان مورد اعتماد و زاهدان نامدار سده اول و دوم هجری است. او که از اصحاب مورد اطمینان سجاد بود، به سبب کثرت عبادت و وثاقت در نقل حدیث میان عامه و خاصه (شیعه و سنی) جایگاه ویژه‌ای دارد.

زندگی

ابواسحاق در شب ترور علی بن ابی‌طالب (سال ۴۰ هجری) به دنیا آمد. وی منسوب به «سُبیع»، تیره‌ای از قبیله همدان است. او نود سال عمر کرد و دوران زندگی‌اش با اواخر عصر صحابه و دوران امامت چندین امام شیعه هم‌زمان بود. در منابع تاریخی ذکر شده است که وی از معتمدین نزد علی بن الحسین (سجاد) به‌شمار می‌رفت. سُبیعی در پارسایی و تقوا شهرت فراوانی داشت، به طوری که او را عابدترین فرد زمانه خود دانسته‌اند. دربارهٔ احوال عبادی او روایت شده است که:

• مدت چهل سال، نماز صبح را با وضوی نماز عشای شب قبل به‌جا می‌آورد.
• هر شب یک بار قرآن را به‌طور کامل ختم می‌کرد.

جایگاه در حدیث

او در نقل روایت و حدیث، مورد وثوق و اعتماد عموم مسلمانان (عامه و خاصه) بود. دانشمندان رجال او را به دلیل دقت در نقل و کثرت روایاتش ستوده‌اند و احادیث او در منابع معتبر فریقین نقل شده است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سبیعی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.