طائف: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:مناطق مسکونی در استان مکه، +رده:طائف (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:طائف| ]] | |||
[[رده:مناطق مسکونی در استان مکه]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۵
طائف شهری در منطقه حجاز است که در جنوب شرقی مکه و در فاصله دوازده فرسنگی آن قرار دارد.
جغرافیا و ساختار شهری
طائف شهری در منطقه حجاز است که در جنوب شرقی مکه و در فاصله دوازده فرسنگی آن قرار دارد. این شهر مقر قبیله ثقیف بوده و در اقلیم دوم جغرافیایی و عرض ۲۱ درجه واقع شده است. این ناحیه تاریخی به سبب داشتن آب و هوای خوش، درختان خرما، تاکستانها، کشتزارها و رودهای متعدد شناخته میشود. طائف در گذشته متشکل از دو محله اصلی به نامهای طائف ثقیف و وهط بوده است که در میان این دو محله، رودی جاری جریان داشته و از آب آن برای شستوشو و دباغی چرم استفاده میشده است. نام قدیمی و باستانی این شهر وج بوده است.[۱]
وجه تسمیه
دربارهٔ نامگذاری این شهر به طائف، دیدگاهها و روایات متعددی وجود دارد: بر اساس برخی روایات عامیانه و مذهبی، این سرزمین در جریان طوفان نوح بر روی آب طواف کرده یا اینکه جبرئیل آن را به گرد خانه کعبه طواف داده است. همچنین گفته شده که این زمین در اصل در ناحیه شامات و اردن بوده و بعداً به مشیت الهی و در پاسخ به دعای ابراهیم به حجاز منتقل شده است. روایت تاریخی دیگر حاکی از آن است که مردی از طایفه صدف در حضرموت مرتکب قتل شد و به این منطقه گریخت و با مسعود بن معتب همپیمان گردید. این شخص که مردی ثروتمند بود، به اهالی پیشنهاد کرد که برای آنان طوفی بسازد تا از گزند و غارت دیگر قبایل عرب در امان باشند. پس از موافقت اهالی، وی دیواری پیرامون شهر بنا کرد که به آن طوف میگفتند و به همین سبب این مکان به طائف شهرت یافت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «طائف». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.