عبدالله افندی

عبداللّه افندی با نام اصلی میرزا عبداللّه بن عیسی‌بیگ جیرانی، تبریزی‌الاصل و اصفهانی‌المسکن؛ درگذشته حدود ۱۱۳۰ق و از عالمان و فقیهان شیعه در سده دوازدهم هجری بود. او از شاگردان برجسته محمدباقر مجلسی به‌شمار می‌رفت و بخشی از عمر خود را در سفر و سیاحت گذراند. شهرت اصلی او بیشتر به سبب تألیف ریاض العلماء و حیاض الفضلاء است. از دیگر آثار او صحیفه ثالثه سجادیه است.

نام و نسب

نام او «میرزا عبداللّه بن عیسی‌بیگ جیرانی» ذکر شده است. او تبریزی‌الاصل و ساکن اصفهان بود و از عالمان برجسته و فقیهان محقق شیعه به‌شمار می‌رفت. گفته‌اند لقب «افندی» که از القاب رایج ترکی است، در دوره اقامت او در سرزمین عثمانی بر وی اطلاق شد. پس از عزل شریف مکه، او بار دیگر به مکه بازگشت.

زندگی

عبداللّه افندی از شاگردان برجسته محمدباقر مجلسی بود و در شمار کسانی قرار داشت که در محیط علمی اصفهان پرورش یافتند. گزارش شده است که او بخشی از عمر خود را در سیر و سفر گذراند و در یکی از سال‌ها به حج رفت. در جریان این سفر، میان او و شریف مکه کدورتی پدید آمد و او از آنجا به سرزمین عثمانی رفت و مدتی در آنجا اقامت کرد.

درگذشت

درگذشت عبداللّه افندی را حدود سال ۱۱۳۰ هجری قمری دانسته‌اند.

آثار

از آثار او ریاض العلماء و حیاض الفضلاء و نیز صحیفه ثالثه سجادیه است. صحیفه ثالثه را در ادامه صحیفه ثانیه فراهم آورد که پیش‌تر شیخ حر عاملی آن را تدوین کرده بود.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبداللّه آفندی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.