قاسم قرمطی: تفاوت میان نسخه‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی «'''قاسم قرمطی'''، ابن احمد بن علی، مکنی به ابومحمد و مشهور به قرمطی، از رهبران و مبلغان قرامطه بود. او در سال ۲۹۳ق به فرمان زکرویه بن مهرویه برای تبلیغ به شهرهای عراق اعزام شد و پس از درگیری با مردم کوفه به قادسیه عقب‌نشینی کرد. درباره...» ایجاد کرد |
|||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''قاسم | '''قاسم بن احمد بن علی'''، مکنی به '''ابومحمد''' و مشهور به '''قرمطی'''، از رهبران و مبلغان [[قرامطه]] بود. او در سال ۲۹۳ق به فرمان [[زکرویه بن مهرویه]] برای تبلیغ به شهرهای [[عراق]] اعزام شد و پس از درگیری با مردم [[کوفه]] به [[قادسیه]] عقب‌نشینی کرد. درباره سرنوشت او گزارشی قطعی در دست نیست و احتمال داده شده است که در سال ۲۹۴ق در شمار یاران زکرویه کشته شده باشد. | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
قاسم قرمطی، | قاسم قرمطی، با نام اصلی قاسم بن احمد بن علی، مکنی به ابومحمد و مشهور به قرمطی، از رهبران و مبلغان قرامطه بود. بنا بر گزارش زرکلی، کارهای زکرویه بن مهرویه، رئیس بزرگ قرمطیان، به او واگذار شده بود. زکرویه در سال ۲۹۳ق قاسم را به شهرهای عراق اعزام کرد. در عراق برای قاسم قبه‌ای برپا کردند که درفشی سپید بر آن نصب بود و این درفش شعار قرمطیان به‌شمار می‌رفت. حدود یکصد سوار از یاران او از دروازه کنده وارد کوفه شدند و میان آنان و کوفیان جنگی درگرفت که به خروج قرمطیان از شهر انجامید. پس از آن، در بیرون شهر نیز درگیری روی داد و قاسم با یاران خود به قادسیه عقب نشست. پس از عقب‌نشینی قاسم به قادسیه، از او خبری در دست نیست. بنا بر گزارش منبع، احتمال داده شده است که او در سال ۲۹۴ق در شمار یاران زکرویه کشته شده باشد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم قرمطی}}</ref> | ||
در عراق برای قاسم قبه‌ای برپا کردند که درفشی سپید بر آن نصب بود و این درفش شعار قرمطیان به‌شمار می‌رفت. حدود یکصد سوار از یاران او از دروازه کنده وارد کوفه شدند و میان آنان و کوفیان جنگی درگرفت که به خروج قرمطیان از شهر انجامید. پس از آن، در بیرون شهر نیز درگیری روی داد و قاسم با یاران خود به قادسیه عقب نشست. | |||
پس از عقب‌نشینی قاسم به قادسیه، از او خبری در دست نیست. بنا بر گزارش منبع، احتمال داده شده است که او در سال ۲۹۴ق در شمار یاران زکرویه کشته شده باشد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قاسم قرمطی}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۲: | ||
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:درگذشتگان ۲۹۴ (قمری)]] | |||
[[رده:قرمطیان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۰
قاسم بن احمد بن علی، مکنی به ابومحمد و مشهور به قرمطی، از رهبران و مبلغان قرامطه بود. او در سال ۲۹۳ق به فرمان زکرویه بن مهرویه برای تبلیغ به شهرهای عراق اعزام شد و پس از درگیری با مردم کوفه به قادسیه عقب‌نشینی کرد. درباره سرنوشت او گزارشی قطعی در دست نیست و احتمال داده شده است که در سال ۲۹۴ق در شمار یاران زکرویه کشته شده باشد.
زندگی
قاسم قرمطی، با نام اصلی قاسم بن احمد بن علی، مکنی به ابومحمد و مشهور به قرمطی، از رهبران و مبلغان قرامطه بود. بنا بر گزارش زرکلی، کارهای زکرویه بن مهرویه، رئیس بزرگ قرمطیان، به او واگذار شده بود. زکرویه در سال ۲۹۳ق قاسم را به شهرهای عراق اعزام کرد. در عراق برای قاسم قبه‌ای برپا کردند که درفشی سپید بر آن نصب بود و این درفش شعار قرمطیان به‌شمار می‌رفت. حدود یکصد سوار از یاران او از دروازه کنده وارد کوفه شدند و میان آنان و کوفیان جنگی درگرفت که به خروج قرمطیان از شهر انجامید. پس از آن، در بیرون شهر نیز درگیری روی داد و قاسم با یاران خود به قادسیه عقب نشست. پس از عقب‌نشینی قاسم به قادسیه، از او خبری در دست نیست. بنا بر گزارش منبع، احتمال داده شده است که او در سال ۲۹۴ق در شمار یاران زکرویه کشته شده باشد.[۱]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قاسم قرمطی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.