بدون پیوند
بدون رده
بدون تصویر

صحبت لاری: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده|نام=صحبت لاری|محل زندگی=|مذهب=[[شیعه]]|اندازه تصویر=|فرزندان=|تخلص=صحبت|کتاب‌ها=''دیوان صحبت لاری''|لقب=|مدفن=|محل مرگ=[[لار]]، ایران|تصویر=|تاریخ مرگ=۱۲۵۱ ه‍.ق ({{سن|۱۱۶۲|۰|۰|۱۲۵۱|۰|۰|از تاریخ=قمری}})|محل تولد=[[بیرم]]، ایران|تاریخ تولد=حدود ۱۱۶۲ ه‍. ق|ملیت=[[اقوام ایرانی‌تبار|ایرانی]]|پیشه=شاعر|نام اصلی=محمدباقر صحبت لاری|توضیح تصویر=|تأثیرپذیرفته از=|همسر=|والدین=}}'''محمدباقر صحبت لاری''' (حدود ۱۱۶۲ ه‍.ق – ۱۲۵۱ ه‍.ق) شاعر متخلص به '''صحبت''' بود که در [[شیراز]] [[ادبیات]] و [[فقه]] آموخت و به بیرم بازگشت و به امامت جماعت و تألیف رسائل پرداخت. مورد لطف [[فتحعلی‌شاه قاجار]] و حکام وقت [[فارس (سرزمین)|فارس]] بود. در اواخر عمر نابینا شد. مجموعهٔ اشعارش را حدود ۸۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ بیت نوشته‌اند و دیوانی از او به چاپ رسیده است.<ref>{{پک|شریفی|۱۳۸۷|ک=فرهنگ ادبیات فارسی|ص=۹۴۴}}</ref>
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده|نام=صحبت لاری|محل زندگی=|مذهب=[[شیعه]]|اندازه تصویر=|فرزندان=|تخلص=صحبت|کتاب‌ها=''دیوان صحبت لاری''|لقب=|مدفن=|محل مرگ=[[لار]]، ایران|تصویر=|تاریخ مرگ=۱۲۵۱ ه‍.ق ({{سن|۱۱۶۲|۰|۰|۱۲۵۱|۰|۰|از تاریخ=قمری}})|محل تولد=[[بیرم]]، ایران|تاریخ تولد=حدود ۱۱۶۲ ه‍. ق|ملیت=[[اقوام ایرانی‌تبار|ایرانی]]|پیشه=شاعر|نام اصلی=محمدباقر صحبت لاری|توضیح تصویر=|تأثیرپذیرفته از=|همسر=|والدین=}}'''صحبت لاری'''، با نام '''ملامحمدباقر لاری''' و متخلص به '''صحبت'''، شاعر و ادیب ایرانی سدهٔ سیزدهم هجری بود که از مردم بیرم در ناحیهٔ لار از توابع فارس به‌شمار می‌رفت.
 
== زندگی ==
محمدباقر صحبت لاری (حدود ۱۱۶۲ ه‍.ق – ۱۲۵۱ ه‍.ق) شاعر متخلص به صحبت بود که در [[شیراز]] [[ادبیات]] و [[فقه]] آموخت و به بیرم بازگشت و به امامت جماعت و تألیف رسائل پرداخت. مورد لطف [[فتحعلی‌شاه قاجار]] و حکام وقت [[فارس (سرزمین)|فارس]] بود. در اواخر عمر نابینا شد. مجموعهٔ اشعارش را حدود ۸۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ بیت نوشته‌اند و دیوانی از او به چاپ رسیده است.<ref>{{پک|شریفی|۱۳۸۷|ک=فرهنگ ادبیات فارسی|ص=۹۴۴}}</ref>
 
ملامحمدباقر در آغاز تحصیلات خود در مدرسهٔ روستای [[رونیز]] به آموختن علوم دینی پرداخت، سپس به [[شیراز]] رفت و مدتی به تحصیل علوم گوناگون پرداخت. یکی از معاصران او در ''تذکرهٔ دلگشا'' از وی ستایش کرده و نوشته است که صحبت لاری از ذهنی نیرومند و حافظه‌ای قوی برخوردار بود و به همین سبب برهم‌درسان خود برتری یافت و به مرتبه‌ای بلند دست یافت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صحبت لاری}}</ref>
 
او پس از پایان تحصیلات به لار بازگشت و به امامت جماعت و نیز تألیف رساله‌ها پرداخت. گفته شده است که وی از تاریخ گذشتگان آگاهی داشت، در حل مسائل دشوار توانا بود و در لغات عربی و فارسی و فنون ادب مهارت داشت. در روایتی از معاصرانش آمده است که در یکی از مجالس در شیراز از او خواستند قلیان بکشد، اما نخست از این کار خودداری کرد و گفت گمان دارد که در شرع حرام باشد، زیرا از «خبائث» است؛ ولی پس از گفت‌وگویی در این باره، از این نظر بازگشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صحبت لاری}}</ref>
 
== درگذشت ==
بنابر گزارش برخی منابع، صحبت لاری در سال‌های پایانی عمر نابینا شد و سرانجام در سال ۱۲۵۱ قمری درگذشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صحبت لاری}}</ref>
 
== آثار ==
گفته شده است که سروده‌های او بسیار بوده و شمار اشعارش را تا حدود سی هزار بیت نیز ذکر کرده‌اند. از جمله آثار او ''دیوان صحبت'' است که در آن قصاید و اشعار گوناگون گرد آمده است. از جمله قصاید او قصیده‌ای با مطلع «لمعاتُ وجهک أشرقت و شعاعُ طلعتک اعتلا» یاد شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صحبت لاری}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
=== ارجاعات ===
=== ارجاعات ===
{{پانویس}}
{{پانویس|۲|اندازه=ریز}}


=== منابع ===
=== منابع ===
* {{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامهٔ جهان اسلام|نام خانوادگی=اجتهادیان|نام=محمدعلی|فصل=صحبت لاری|سال=۱۴۰۰|ناشر=بنیاد دایرةالمعارف اسلامی|مکان=تهران|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۴۴۷-۰۳۰-۱|ویراستار=غلامعلی حداد عادل|صفحه=۳۵۰–۳۵۱|پیوند=http://noo.rs/blvnd|پیوند ویراستار=غلامعلی حداد عادل|جلد=۲۹}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام=عباسعلی|نام خانوادگی=اختری|مقاله=صحبت لاری|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=شریفی |نام=محمد|ویراستار= محمدرضا جعفری |کتاب=فرهنگ ادبیات فارسی|سال=۱۳۸۷ |ناشر=فرهنگ نشر نو و انتشارات معین|شهر=تهران |شابک=978-964-7443-41-8}}
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=شریفی |نام=محمد|ویراستار= محمدرضا جعفری |کتاب=فرهنگ ادبیات فارسی|سال=۱۳۸۷ |ناشر=فرهنگ نشر نو و انتشارات معین|شهر=تهران |شابک=978-964-7443-41-8}}
* {{یادکرد ژورنال|سال=اسفند ۱۳۴۵|دوره=۱۲|شماره=۱۲|نام=محمد|نام خانوادگی=عبدی|عنوان=سیری در دیوان صحبت لاری|صفحه=۸۰۵–۸۰۶|ژورنال=مهر|مکان=تهران|ناشر=|پیوند=http://noo.rs/AFY1n}}
 
* {{یادکرد ژورنال|سال=پاییز و زمستان ۱۳۹۷|دوره=۱|شماره=۶|نام=ایوب|نام خانوادگی=مرادی|عنوان=بازتاب و عملکرد تلمیحات شاهنامه و منابع پیرامون آن در دیوان صحبت لاری|صفحه=۱۱–۲۶|ژورنال=بلاغت کاربردی و نقد بلاغی|مکان=تهران|ناشر=دانشگاه پیام نور|پیوند=http://noo.rs/PNfas}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=بله|نیازمند رده=بله|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض:صحبت لاری، محمدباقر}}
 
[[رده:اهالی لار]]
[[رده:اهالی لار]]
[[رده:زادگان ۱۲۵۱ (قمری)]]
[[رده:زادگان ۱۲۵۱ (قمری)]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۷

صحبت لاری
نام اصلی
محمدباقر صحبت لاری
زادهحدود ۱۱۶۲ ه‍. ق
بیرم، ایران
درگذشته۱۲۵۱ ه‍.ق (۸۹ سال)
لار، ایران
تخلصصحبت
پیشهشاعر
ملیتایرانی
مذهبشیعه
کتاب‌هادیوان صحبت لاری

صحبت لاری، با نام ملامحمدباقر لاری و متخلص به صحبت، شاعر و ادیب ایرانی سدهٔ سیزدهم هجری بود که از مردم بیرم در ناحیهٔ لار از توابع فارس به‌شمار می‌رفت.

زندگی

محمدباقر صحبت لاری (حدود ۱۱۶۲ ه‍.ق – ۱۲۵۱ ه‍.ق) شاعر متخلص به صحبت بود که در شیراز ادبیات و فقه آموخت و به بیرم بازگشت و به امامت جماعت و تألیف رسائل پرداخت. مورد لطف فتحعلی‌شاه قاجار و حکام وقت فارس بود. در اواخر عمر نابینا شد. مجموعهٔ اشعارش را حدود ۸۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ بیت نوشته‌اند و دیوانی از او به چاپ رسیده است.[۱]

ملامحمدباقر در آغاز تحصیلات خود در مدرسهٔ روستای رونیز به آموختن علوم دینی پرداخت، سپس به شیراز رفت و مدتی به تحصیل علوم گوناگون پرداخت. یکی از معاصران او در تذکرهٔ دلگشا از وی ستایش کرده و نوشته است که صحبت لاری از ذهنی نیرومند و حافظه‌ای قوی برخوردار بود و به همین سبب برهم‌درسان خود برتری یافت و به مرتبه‌ای بلند دست یافت.[۲]

او پس از پایان تحصیلات به لار بازگشت و به امامت جماعت و نیز تألیف رساله‌ها پرداخت. گفته شده است که وی از تاریخ گذشتگان آگاهی داشت، در حل مسائل دشوار توانا بود و در لغات عربی و فارسی و فنون ادب مهارت داشت. در روایتی از معاصرانش آمده است که در یکی از مجالس در شیراز از او خواستند قلیان بکشد، اما نخست از این کار خودداری کرد و گفت گمان دارد که در شرع حرام باشد، زیرا از «خبائث» است؛ ولی پس از گفت‌وگویی در این باره، از این نظر بازگشت.[۳]

درگذشت

بنابر گزارش برخی منابع، صحبت لاری در سال‌های پایانی عمر نابینا شد و سرانجام در سال ۱۲۵۱ قمری درگذشت.[۴]

آثار

گفته شده است که سروده‌های او بسیار بوده و شمار اشعارش را تا حدود سی هزار بیت نیز ذکر کرده‌اند. از جمله آثار او دیوان صحبت است که در آن قصاید و اشعار گوناگون گرد آمده است. از جمله قصاید او قصیده‌ای با مطلع «لمعاتُ وجهک أشرقت و شعاعُ طلعتک اعتلا» یاد شده است.[۵]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «صحبت لاری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
  • شریفی، محمد (۱۳۸۷). محمدرضا جعفری، ویراستار. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: فرهنگ نشر نو و انتشارات معین. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۴۴۳-۴۱-۸.