|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیات آفاقی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
آیات آفاقی اصطلاحی است برای اشاره به برخی از آیات قرآن است. دسته بندی آیات به آیات آفاقی و در مقابل [[آیات انفسی]] است.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب|عنوان=نور ملکوت قرآن|سال=1427|نام=محمدحسین|نام خانوادگی=حسینی طهرانی|ناشر=علامه طباطبایی|جلد=4|صفحه=4}}</ref> | |||
== معنای | == معنای اصطلاحی و لغوی == | ||
واژه "افق" به معنای طرف و ناحیه، و جمع آن "آفاق" است. کلمه "افق" دو بار (در آیه 7 سوره [[سوره نجم|نجم]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نجم/ سوره 53، آیه 7}}</ref> و 23 سوره [[سوره تکویر|تکویر]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سوره تکویر/ سوره 81، آیه23.}}</ref>) و کلمه "آفاق" یک بار در قرآن (در آیه ۵۳ سوره [[سوره فصلت|فصلت]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=فصلت/ سوره 41، آیه 53.}}</ref>) ذکر شده است. | واژه "افق" به معنای طرف و ناحیه، و جمع آن "آفاق" است. کلمه "افق" دو بار (در آیه 7 سوره [[سوره نجم|نجم]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نجم/ سوره 53، آیه 7}}</ref> و 23 سوره [[سوره تکویر|تکویر]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سوره تکویر/ سوره 81، آیه23.}}</ref>) و کلمه "آفاق" یک بار در قرآن (در آیه ۵۳ سوره [[سوره فصلت|فصلت]]<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=فصلت/ سوره 41، آیه 53.}}</ref>) ذکر شده است.{{مدرک}} | ||
مراد از آیات آفاقی، آیاتی هستند که جدایی از نفس، انسان باید پیش از پرداختن به دیگران به خود بپردازد تا خدا را بشناسد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نسيم رحمت تفسير قرآن كريم|تاریخ=1387|نام=اکبر|نام خانوادگی=دهقان|ناشر=حرم|جلد=1|صفحه=75|مکان=قم}}</ref> آیات آفاقی آیات مربوط به آفرینش خورشید، ماه و ستارگان با نظم حاکم بر آنها، و نیز آفرینش انواع گیاهان، جانوران و کوهها و دریاها و برکات آن که هر یک، آیه و نشانهای بر حقانیت، [[علم]]، حکمت و عظمت و [[قدرت الهی|قدرت]] خداوند است، می شود.<ref>{{یادکرد وب|وبگاه=ویکی فقه|نشانی=https://fa.wikifeqh.ir|عنوان=آیات آفاقی}}</ref> | |||
مراد از آیات آفاقی، آیاتی هستند که جدایی از نفس، انسان باید پیش از پرداختن به دیگران به خود بپردازد تا خدا را بشناسد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نسيم رحمت تفسير قرآن كريم|تاریخ=1387|نام=اکبر|نام خانوادگی=دهقان|ناشر=حرم|جلد=1|صفحه=75|مکان=قم}}</ref> | |||
== در دیدگاه مفسران == | |||
در تفسیر [[مجمع البیان]] از [[قتاده]] نقل شده است که منظور از آیات آفاقی، جریاناتی است که خداوند در ملتهای پیشین به وجود آورده است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ترجمه تفسیر مجمع البیان|نام=حسین|نام خانوادگی=نوری همدانی|جلد=22|صفحه=87|مکان=تهران}}</ref> سرنوشت امتهایی که پیامبران گذشته را تکذیب کردند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=منشور جاوید|نام=جعفر|نام خانوادگی=سبحانی|جلد=2|صفحهها=165-171}}</ref> | |||
در تفسیر [[مجمع البیان]] از [[قتاده]] نقل شده است که منظور از آیات آفاقی، جریاناتی است که خداوند در | |||
سرنوشت | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۳ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۹
آیات آفاقی اصطلاحی است برای اشاره به برخی از آیات قرآن است. دسته بندی آیات به آیات آفاقی و در مقابل آیات انفسی است.[۱]
معنای اصطلاحی و لغوی
واژه "افق" به معنای طرف و ناحیه، و جمع آن "آفاق" است. کلمه "افق" دو بار (در آیه 7 سوره نجم[۲] و 23 سوره تکویر[۳]) و کلمه "آفاق" یک بار در قرآن (در آیه ۵۳ سوره فصلت[۴]) ذکر شده است.[نیازمند منبع]
مراد از آیات آفاقی، آیاتی هستند که جدایی از نفس، انسان باید پیش از پرداختن به دیگران به خود بپردازد تا خدا را بشناسد.[۵] آیات آفاقی آیات مربوط به آفرینش خورشید، ماه و ستارگان با نظم حاکم بر آنها، و نیز آفرینش انواع گیاهان، جانوران و کوهها و دریاها و برکات آن که هر یک، آیه و نشانهای بر حقانیت، علم، حکمت و عظمت و قدرت خداوند است، می شود.[۶]
در دیدگاه مفسران
در تفسیر مجمع البیان از قتاده نقل شده است که منظور از آیات آفاقی، جریاناتی است که خداوند در ملتهای پیشین به وجود آورده است.[۷] سرنوشت امتهایی که پیامبران گذشته را تکذیب کردند.[۸]
منابع
- ↑ حسینی طهرانی، محمدحسین (۱۴۲۷). نور ملکوت قرآن. ج. ۴. علامه طباطبایی. ص. ۴.
- ↑ نجم/ سوره 53، آیه 7.
- ↑ سوره تکویر/ سوره 81، آیه23.
- ↑ فصلت/ سوره 41، آیه 53.
- ↑ دهقان، اکبر (۱۳۸۷). نسيم رحمت تفسير قرآن كريم. ج. ۱. قم: حرم. ص. ۷۵.
- ↑ «آیات آفاقی». ویکی فقه.
- ↑ نوری همدانی، حسین. ترجمه تفسیر مجمع البیان. ج. ۲۲. تهران. ص. ۸۷.
- ↑ سبحانی، جعفر. منشور جاوید. ج. ۲. صص. ۱۶۵–۱۷۱.