|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
حیا: تفاوت میان نسخهها
۴۴۳۳۴۵۸۳۶۸ (بحث | مشارکتها) (ابرابزار) |
۴۴۳۳۴۵۸۳۶۸ (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حیا حالت درونی و ذاتی بازدارندۀ زنان از زشتی. | |||
این صفت متعلق به زنان است. | |||
حیای زن، حالتی نفسانی در سرشت زن و حریم او در ارتباط با مردان است که مانع از انجامدادن کارهای ناپسند میشود و شامل حیا در پوشش، نگاه و صحبتکردن است. حیا در زنان بهدلیل ظرافت و لطافتهای بیشتر، اهمیت بیشتری دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و گسترش روابط، حیا در بهینهسازی روابط، مهار غریزۀ جنسی، تضمین عفّت، سلامت روان و ایجاد جامعۀ مطلوب نقش دارد. | |||
مفهومشناسی | |||
حیا بهمعنای شرم و آزرم،[۱] عدم نگاه آلوده به نامحرم[۲] و پرهیز از کارهایی است که ملامت، مجازات و هراس به دنبال دارد. همچنین برخی معتقدند که واژۀ حیا، از حیات گرفته شده است؛ چرا که بر اساس احساس گناه و شرم، امکان تغییر در زندگی انسان وجود دارد.[۳] ماهیت حیا بهگونهای است که علاوه بر بازداری از انجامدادن زشتیها، انسان را به اعمال نیکو سوق میدهد.[۴] | |||
نسبت حیا و ایمان | |||
حیا با ایمان رابطۀ مستقیم دارد. شرم در هر انسانی وجود دارد؛ ولی حیا مختص انسان مؤمن است.[۵] در واقع ایمان، اشاره به شرم مؤمن در پرهیز از اعمال ناپسند بهدلیل ترس از خدا دارد.[۶] | |||
حیای زن در آموزههای دینی | |||
در آموزههای دینی، زن نقش اساسی در عفّتگرایی، استحکام و پاکدامنی خانواده دارد و بیحیایی با ارزش او ناسازگار است.[۷] به فرمودۀ امام صادق حيا ده سهم است که یک سهم آن در مردان و نه سهم در زنان است.[۸] | |||
منابع | |||
۱.دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ حیا. | |||
۲.«حیا»، ویکیپرسش. | |||
۳.نساجی، «حیا چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه. | |||
۴.رضاپور و گلیزاده، «بررسی و تحلیل مفهوم حیا در متون عرفانی با تأکید بر مشرب عرفانی بغداد و خراسان»»، 1396ش، ص40. | |||
۵.«حیای زن قبل و بعد از ازدواج»، وبسایت تبیان. | |||
۶.نساجی، «حیا چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه. | |||
۷.«حیای زن قبل و بعد از ازدواج»، وبسایت تبیان. | |||
۸.شیخ صدوق، الخصال، 1382ش، ج3، ص438. | |||
نسخهٔ ۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۵
حیا حالت درونی و ذاتی بازدارندۀ زنان از زشتی. این صفت متعلق به زنان است. حیای زن، حالتی نفسانی در سرشت زن و حریم او در ارتباط با مردان است که مانع از انجامدادن کارهای ناپسند میشود و شامل حیا در پوشش، نگاه و صحبتکردن است. حیا در زنان بهدلیل ظرافت و لطافتهای بیشتر، اهمیت بیشتری دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و گسترش روابط، حیا در بهینهسازی روابط، مهار غریزۀ جنسی، تضمین عفّت، سلامت روان و ایجاد جامعۀ مطلوب نقش دارد.
مفهومشناسی حیا بهمعنای شرم و آزرم،[۱] عدم نگاه آلوده به نامحرم[۲] و پرهیز از کارهایی است که ملامت، مجازات و هراس به دنبال دارد. همچنین برخی معتقدند که واژۀ حیا، از حیات گرفته شده است؛ چرا که بر اساس احساس گناه و شرم، امکان تغییر در زندگی انسان وجود دارد.[۳] ماهیت حیا بهگونهای است که علاوه بر بازداری از انجامدادن زشتیها، انسان را به اعمال نیکو سوق میدهد.[۴]
نسبت حیا و ایمان حیا با ایمان رابطۀ مستقیم دارد. شرم در هر انسانی وجود دارد؛ ولی حیا مختص انسان مؤمن است.[۵] در واقع ایمان، اشاره به شرم مؤمن در پرهیز از اعمال ناپسند بهدلیل ترس از خدا دارد.[۶]
حیای زن در آموزههای دینی در آموزههای دینی، زن نقش اساسی در عفّتگرایی، استحکام و پاکدامنی خانواده دارد و بیحیایی با ارزش او ناسازگار است.[۷] به فرمودۀ امام صادق حيا ده سهم است که یک سهم آن در مردان و نه سهم در زنان است.[۸]
منابع
۱.دهخدا، لغتنامه، ذیل واژۀ حیا. ۲.«حیا»، ویکیپرسش. ۳.نساجی، «حیا چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه. ۴.رضاپور و گلیزاده، «بررسی و تحلیل مفهوم حیا در متون عرفانی با تأکید بر مشرب عرفانی بغداد و خراسان»»، 1396ش، ص40. ۵.«حیای زن قبل و بعد از ازدواج»، وبسایت تبیان. ۶.نساجی، «حیا چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه. ۷.«حیای زن قبل و بعد از ازدواج»، وبسایت تبیان. ۸.شیخ صدوق، الخصال، 1382ش، ج3، ص438.