مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

بایسنقر: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «بایسنقر، نوه تیمور گورکانی و فرزند شاهرخ، شاهزاده‌ای هنردوست و شاعر بود. او در خوشنویسی مهارت داشت و دربارش محل تجمع اهل ادب و هنر بود. وی در سال ۸۳۷ هجری قمری در هرات بر اثر سکته درگذشت. == زندگی == بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


== زندگی ==
== زندگی ==
بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سال‌های ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری می‌زیست. او پادشاهی خوش‌گذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه می‌کرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط می‌نوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر مسجد گوهرشاد مشهد، که آیاتی از قرآن در آن نگاشته شده، همچنان دیده می‌شود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=ابن‌فرات}}</ref>
بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سال‌های ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری می‌زیست. او پادشاهی خوش‌گذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه می‌کرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط می‌نوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر مسجد گوهرشاد مشهد، که آیاتی از قرآن در آن نگاشته شده، همچنان دیده می‌شود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=بایسنقر}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۹: خط ۹:


=== منابع ===
=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابن‌فرات|دانشنامه=[[دایره‌المعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایره‌المعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=بایسنقر|دانشنامه=[[دایره‌المعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایره‌المعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}


{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}

نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۳۱

بایسنقر، نوه تیمور گورکانی و فرزند شاهرخ، شاهزاده‌ای هنردوست و شاعر بود. او در خوشنویسی مهارت داشت و دربارش محل تجمع اهل ادب و هنر بود. وی در سال ۸۳۷ هجری قمری در هرات بر اثر سکته درگذشت.

زندگی

بایسُنقُر، فرزند شاهرخ و نوه تیمور گورکانی، در فاصله سال‌های ۸۰۲ تا ۸۳۷ هجری قمری می‌زیست. او پادشاهی خوش‌گذران بود، اما در عین حال ذوق ادبی و هنری داشت. بایسنقر خود شاعری آگاه به ادب فارسی بود و آثار فارسی را با دقت مطالعه می‌کرد. دربار او محل گردهمایی شاعران، مورخان، خوشنویسان و نقاشان ایرانی بود. وی در خوشنویسی مهارت داشت و به شش قلم خط می‌نوشت. رقم خوشنویسانه او بر طاق و پیرامون سردر مسجد گوهرشاد مشهد، که آیاتی از قرآن در آن نگاشته شده، همچنان دیده می‌شود. علت مرگ او سکته بود که در باغ سپید، در دارالسلطنه هرات رخ داد.[۱]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «بایسنقر». دایره‌المعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.