حیا: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
.Namira (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها)
ابرابزار
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:تندیس حیا.jpeg|جایگزین=|بندانگشتی|تندیس حیا که توسط مجسمه ساز فرانسوی در سال 1861 میلادی ساخته شد.]]
[[پرونده:تندیس حیا.jpeg|جایگزین=|بندانگشتی|تندیس حیا که توسط مجسمه‌ساز فرانسوی در سال ۱۸۶۱ میلادی ساخته شد.]]
'''حیا'''؛ حالت درونی و ذاتی بازدارندۀ زنان از زشتی. حیای زن، حالتی [[نفس|نفسانی]] در سرشت زن و حریم او در ارتباط با مردان است که مانع از انجام‌دادن کارهای ناپسند می‌شود و شامل حیا در پوشش، نگاه و صحبت‌کردن است. حیا در زنان به‌دلیل ظرافت و لطافت‌های بیشتر، اهمیت بیشتری دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و گسترش روابط، حیا در بهینه‌سازی روابط، مهار غریزۀ جنسی، تضمین [[عفّت]]، سلامت روان و ایجاد جامعۀ مطلوب نقش دارد.
'''حیا'''؛ حالت درونی و ذاتی بازدارندهٔ زنان از زشتی. حیای زن، حالتی [[نفس|نفسانی]] در سرشت زن و حریم او در ارتباط با مردان است که مانع از انجام‌دادن کارهای ناپسند می‌شود و شامل حیا در پوشش، نگاه و صحبت‌کردن است. حیا در زنان به‌دلیل ظرافت و لطافت‌های بیشتر، اهمیت بیشتری دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و گسترش روابط، حیا در بهینه‌سازی روابط، مهار غریزهٔ جنسی، تضمین [[عفّت]]، سلامت روان و ایجاد جامعهٔ مطلوب نقش دارد.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
حیا به‌معنای [[شرم]] و آزرم،<ref>لغت‌نامه دهخدا حیا به شرم وازرم معنا شده است</ref> عدم نگاه آلوده به نامحرم<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=اقرب الموارد ،سعیدخوری شورتونی لبنانی،ج۱،ص۲۵۱}}</ref> و پرهیز از کارهایی است که ملامت، مجازات و هراس به دنبال دارد. همچنین برخی معتقدند که واژۀ حیا، از حیات گرفته شده است؛ چرا که بر اساس احساس [[گناه]] و شرم، امکان تغییر در زندگی [[انسان]] وجود دارد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نساجی،«حیاچیست»،پایگاه اطلاع رسانی حوزه}}</ref> ماهیت حیا به‌گونه‌ای است که علاوه بر بازداری از انجام‌دادن زشتی‌ها، انسان را به اعمال نیکو سوق می‌دهد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=بررسی و تحلیل مفهوم حیا درمتون عرفانی با تاکید بر مشرف عرفانی بغداد وخراسان|سال=۱۳۹۶|نام=رضا|نام خانوادگی=پوروگلی زاده|صفحه=۴۰}}</ref>
حیا به‌معنای [[شرم]] و آزرم،<ref>لغت‌نامه دهخدا حیا به شرم وازرم معنا شده است</ref> عدم نگاه آلوده به نامحرم<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=اقرب الموارد، سعیدخوری شورتونی لبنانی، ج۱، ص۲۵۱}}</ref> و پرهیز از کارهایی است که ملامت، مجازات و هراس به دنبال دارد. همچنین برخی معتقدند که واژهٔ حیا، از حیات گرفته شده است؛ چرا که بر اساس احساس [[گناه]] و شرم، امکان تغییر در زندگی [[انسان]] وجود دارد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نساجی، «حیاچیست»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه}}</ref> ماهیت حیا به‌گونه‌ای است که علاوه بر بازداری از انجام‌دادن زشتی‌ها، انسان را به اعمال نیکو سوق می‌دهد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=بررسی و تحلیل مفهوم حیا درمتون عرفانی با تأکید بر مشرف عرفانی بغداد وخراسان|سال=۱۳۹۶|نام=رضا|نام خانوادگی=پوروگلی زاده|صفحه=۴۰}}</ref>


== نسبت حیا و ایمان ==
== نسبت حیا و ایمان ==
حیا با ایمان رابطۀ مستقیم دارد. شرم در هر انسانی وجود دارد؛ ولی حیا مختص انسان مؤمن است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=حیا زن قبل و بعد از ازدواج،وب سایت تبیان}}</ref> در واقع ایمان، اشاره به شرم [[مؤمن]] در پرهیز از اعمال ناپسند به‌دلیل ترس از خدا دارد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نساجی «حیا چیست»،پایگاه اطلاع رسانی حوزه}}</ref>
حیا با ایمان رابطهٔ مستقیم دارد. شرم در هر انسانی وجود دارد؛ ولی حیا مختص انسان مؤمن است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=حیا زن قبل و بعد از ازدواج، وب سایت تبیان}}</ref> در واقع ایمان، اشاره به شرم [[مؤمن]] در پرهیز از اعمال ناپسند به‌دلیل ترس از خدا دارد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نساجی «حیا چیست»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه}}</ref>


حیای زن در آموزه‌های دینی
حیای زن در آموزه‌های دینی
در آموزه‌های دینی، زن نقش اساسی در عفّت‌گرایی، استحکام و پاکدامنی خانواده دارد و بی‌حیایی با ارزش او ناسازگار است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=حیا زنان قبل و بعد از ازدواج ،وب سایت تبیان}}</ref> به گفته [[جعفر صادق]]، امام ششم شیعیان [[شیعه دوازده‌امامی|دوازده‌امامی]]، حيا ده سهم است که یک سهم آن در مردان و نه سهم در زنان است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه مستونی وزیبایی}}</ref>
در آموزه‌های دینی، زن نقش اساسی در عفّت‌گرایی، استحکام و پاکدامنی خانواده دارد و بی‌حیایی با ارزش او ناسازگار است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=حیا زنان قبل و بعد از ازدواج، وب سایت تبیان}}</ref> به گفته [[جعفر صادق]]، امام ششم شیعیان [[شیعه دوازده‌امامی|دوازده‌امامی]]، حیا ده سهم است که یک سهم آن در مردان و نه سهم در زنان است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دانشنامه مستونی وزیبایی}}</ref>
 
 


== منابع ==
== منابع ==
 
[[رده:حیا| ]]
[[رده:حیا]]

نسخهٔ ۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۷

تندیس حیا که توسط مجسمه‌ساز فرانسوی در سال ۱۸۶۱ میلادی ساخته شد.

حیا؛ حالت درونی و ذاتی بازدارندهٔ زنان از زشتی. حیای زن، حالتی نفسانی در سرشت زن و حریم او در ارتباط با مردان است که مانع از انجام‌دادن کارهای ناپسند می‌شود و شامل حیا در پوشش، نگاه و صحبت‌کردن است. حیا در زنان به‌دلیل ظرافت و لطافت‌های بیشتر، اهمیت بیشتری دارد. امروزه با پیشرفت فناوری و گسترش روابط، حیا در بهینه‌سازی روابط، مهار غریزهٔ جنسی، تضمین عفّت، سلامت روان و ایجاد جامعهٔ مطلوب نقش دارد.

مفهوم‌شناسی

حیا به‌معنای شرم و آزرم،[۱] عدم نگاه آلوده به نامحرم[۲] و پرهیز از کارهایی است که ملامت، مجازات و هراس به دنبال دارد. همچنین برخی معتقدند که واژهٔ حیا، از حیات گرفته شده است؛ چرا که بر اساس احساس گناه و شرم، امکان تغییر در زندگی انسان وجود دارد.[۳] ماهیت حیا به‌گونه‌ای است که علاوه بر بازداری از انجام‌دادن زشتی‌ها، انسان را به اعمال نیکو سوق می‌دهد.[۴]

نسبت حیا و ایمان

حیا با ایمان رابطهٔ مستقیم دارد. شرم در هر انسانی وجود دارد؛ ولی حیا مختص انسان مؤمن است.[۵] در واقع ایمان، اشاره به شرم مؤمن در پرهیز از اعمال ناپسند به‌دلیل ترس از خدا دارد.[۶]

حیای زن در آموزه‌های دینی در آموزه‌های دینی، زن نقش اساسی در عفّت‌گرایی، استحکام و پاکدامنی خانواده دارد و بی‌حیایی با ارزش او ناسازگار است.[۷] به گفته جعفر صادق، امام ششم شیعیان دوازده‌امامی، حیا ده سهم است که یک سهم آن در مردان و نه سهم در زنان است.[۸]

منابع

  1. ↑ لغت‌نامه دهخدا حیا به شرم وازرم معنا شده است
  2. ↑ اقرب الموارد، سعیدخوری شورتونی لبنانی، ج۱، ص۲۵۱.
  3. ↑ نساجی، «حیاچیست»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  4. ↑ پوروگلی زاده، رضا (۱۳۹۶). بررسی و تحلیل مفهوم حیا درمتون عرفانی با تأکید بر مشرف عرفانی بغداد وخراسان. ص. ۴۰.
  5. ↑ حیا زن قبل و بعد از ازدواج، وب سایت تبیان.
  6. ↑ نساجی «حیا چیست»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  7. ↑ حیا زنان قبل و بعد از ازدواج، وب سایت تبیان.
  8. ↑ دانشنامه مستونی وزیبایی.