حفص اموی

حفص اموی شاعر وابسته به بنی‌امیه بود که تا زمان انتقال قدرت به بنی‌عباس زنده ماند و در شمار افراد میان دو دوره سیاسی قرار گرفت. او با کثیر بن عبدالرحمن ارتباط داشت و در اشعار خود بنی‌هاشم را هجو می‌کرد. در روایتی از معجم الادباء آمده است که او نزد عبدالله بن علی عباسی رفت و درخواست امان کرد و پس از خواندن اشعاری در حضور او، مبلغی دریافت کرد.

زندگی

حفص اموی از شاعران دوره حکومت امویان بود و به عنوان مولا یا وابسته بنی‌امیه شناخته می‌شد. او تا زمان سقوط حکومت اموی و برآمدن بنی‌عباس زنده ماند و از این رو در منابع در شمار کسانی آمده است که دو دوره سیاسی متفاوت را تجربه کرده‌اند.

در منابع ادبی اشاره شده است که او با کثیر بن عبدالرحمن، مشهور به کثیر عزه، ارتباط داشت و اشعار او را نیز روایت می‌کرد. همچنین گزارش شده است که حفص در اشعار خود به هجو بنی‌هاشم می‌پرداخت. در روایتی که در منابعی مانند معجم الادباء نقل شده، آمده است که عبدالله بن علی، از فرماندهان عباسی، در پی دستگیری او بوده است اما به او دست نیافت. در ادامه همین روایت گفته شده است که حفص بعدها نزد عبدالله بن علی رفت و از او درخواست امان کرد. گفته می‌شود او در معرفی خود را حفص اموی نامید و در جریان این دیدار اشعاری خواند که در آنها به سقوط حکومت بنی‌امیه اشاره شده بود. در ادامه گزارش آمده است که پس از پایان خواندن شعر، عبدالله بن علی از او خواست بنشیند و او در حضور وی غذا خورد. سپس عبدالله به یکی از خادمان خود دستوراتی داد. گفته شده است که حفص از این اقدام بیمناک شد و اظهار کرد که به عبدالله و سفره او پناه آورده است. در پایان روایت آمده است که خادم مبلغ پانصد دینار برای او آورد و عبدالله از او خواست این مال را بگیرد و رابطه خود را با آنان حفظ کند.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حفص اموی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.