طبرانی

ابوالقاسم سلیمان بن احمد بن ایوب بن مطر لَخمی شامی، مشهور به طبرانی، از محدثان بزرگ و حافظان حدیث در قرن چهارم هجری بود. او که برای گردآوری احادیث به سرزمین‌های اسلامی متعددی سفر کرد، آثار ماندگاری در حدیث نگاشت و سال‌های پایانی عمر خود را در اصفهان سپری کرد.

زندگی

سلیمان بن احمد بن ایوب بن مطر لَخمی شامی در سال ۲۶۰ قمری در طبریه شام به دنیا آمد. او حافظ حدیث عصر خود بود و به مدت سی و سه سال برای گردآوری حدیث، پیوسته از شام به سوی عراق، حجاز، یمن، مصر و بلاد جزیره فراتیه سفر کرد. وی در طول این سفرها سماع بسیاری داشت و شمار شیوخ او به هزار تن می‌رسد.

طبرانی آثار متعددی تألیف کرده است که از آن جمله می‌توان به معاجم سه‌گانه او شامل المعجم الکبیر، المعجم الاوسط و المعجم الصغیر اشاره کرد. از دیگر آثار او می‌توان به تفسیر، الاوائل و دلائل النبوة یاد کرد. وی اصفهان را برای اقامت برگزید و سرانجام در روز ۲۸ ذی‌القعده سال ۳۶۰ قمری در این شهر درگذشت.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «طبرانی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.