کاربر:Omid/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:
اگر کسی روز مشکوک به پایان شعبان را به نیتِ روزه قضایی یا مستحبی بگیرد و بعد مشخص شود ماه رمضان بوده، روزه‌اش صحیح و به حساب رمضان منظور می‌شود؛ اما اگر معلوم شود همچنان در شعبان بوده، همان نیتی که کرده است (قضا یا مستحبی) برایش ثبت می‌شود.<ref>محقق حلی، المعتبر، ۱۴۰۷ ق</ref>
اگر کسی روز مشکوک به پایان شعبان را به نیتِ روزه قضایی یا مستحبی بگیرد و بعد مشخص شود ماه رمضان بوده، روزه‌اش صحیح و به حساب رمضان منظور می‌شود؛ اما اگر معلوم شود همچنان در شعبان بوده، همان نیتی که کرده است (قضا یا مستحبی) برایش ثبت می‌شود.<ref>محقق حلی، المعتبر، ۱۴۰۷ ق</ref>


== پانویس ==
== حکم گرفتن روزه در روز یوم الشک از نظر مراجع ==
 


=== ارجاعات ===
<references />
<references />


=== منابع ===
لناضرة، ۱۴۰۵ق، ج ۱۳, ص ۴۲
بحرانی، الحدائق الناضرة، ۱۴۰۵ق، ج ۱۳, ص ۴۲


خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق، ج۲۱، ص۷۴
خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق، ج۲۱، ص۷۴

نسخهٔ ‏۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۱

یوم الشک

با توجه به این‌که تعداد روزهای ماه‌های قمری ممکن است ۲۹ یا ۳۰ روز باشد، در صورتی‌که در غروب روز بیست‌ونهمِ ماه قمری، به دلیل ابری‌بودن آسمان یا بروز اختلاف در رؤیت هلال ماه، رؤیت به‌صورت قطعی انجام نگیرد، آن روز را «یوم‌الشک» می‌نامند.[۱]

احکام روز یوم الشک

«یوم‌الشک» در علم فقه دارای احکام ویژه‌ای است. بر اساس قاعدهٔ استصحاب، این روزِ مشکوک از نظر شرعی جزء ماه شعبان محسوب می‌شود؛ از این‌رو، روزه گرفتن در آن همچون دیگر روزهای ماه شعبان واجب نیست.[۲]

اگر فردی با نیت روزه مستحبی یا قضایی در روزی که مشکوک به پایان شعبان است روزه بگیرد و پس از آن مشخص شود که ماه رمضان بوده، روزه او روزه ماه رمضان محسوب می‌شود و اگر معلوم شود که همان روزِ آخر شعبان بوده، روزه او همان روزه مستحبی یا قضایی است که نیت کرده بود.[۳]

اگر کسی روز مشکوک به پایان شعبان را به نیتِ روزه قضایی یا مستحبی بگیرد و بعد مشخص شود ماه رمضان بوده، روزه‌اش صحیح و به حساب رمضان منظور می‌شود؛ اما اگر معلوم شود همچنان در شعبان بوده، همان نیتی که کرده است (قضا یا مستحبی) برایش ثبت می‌شود.[۴]

حکم گرفتن روزه در روز یوم الشک از نظر مراجع

  1. بحرانی، الحدائق الناضرة، ۱۴۰۵ ق
  2. خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق
  3. علامه حلی، تحریر الأحکام، ۱۴۲۰ق
  4. محقق حلی، المعتبر، ۱۴۰۷ ق

لناضرة، ۱۴۰۵ق، ج ۱۳, ص ۴۲

خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق، ج۲۱، ص۷۴

علامه حلی، تحریر الأحکام، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۴۵۹

محقق حلی، المعتبر، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۵۲