عاص بن هاشم: تفاوت میان نسخهها
(− رده:عربها در قرون وسطی، + رده:عربتبارها (هاتکت)) |
(ابرابزار) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''عاص بن | '''عاص بن هشام'''، مشهور به '''ابوالبختری'''، از بزرگان [[قریش]] در [[جاهلیت]] بود. او با آنکه در صف [[مشرک|مشرکان]] قرار داشت، در ماجرای محاصره اقتصادی و اجتماعی [[بنیهاشم]] از مخالفان صحیفه قریش بود و در پاره کردن آن با همفکران خود همکاری کرد. نام او در منابع به آزار مستقیم پیامبر اسلام نیامده است. با این حال، در [[جنگ بدر]] در سپاه قریش حضور یافت و همانجا کشته شد. | ||
== نام و نسب == | |||
عاص بن هاشم یکی از سران [[قریش]] در دوره [[جاهلیت]] بود. از او با لقب ابوالبختری یاد شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ابوالبختری}}</ref> عاص بن هشام بن حارث بن اسد بن عبدالعزی، کنیهاش ابوالبختری، از زعمای قریش در جاهلیت بود و در میان قریشیان جایگاه اجتماعی و قبیلهای داشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عاص}}</ref> | |||
== موضع او در ماجرای صحیفه قریش == | |||
هنگامی که مشرکان مکه صحیفه تحریم اقتصادی و اجتماعی بنیهاشم را علیه پیامبر اسلام و خاندان او امضا کردند، ابوالبختری از مخالفان این اقدام بود. او با گروهی از همفکران خود همپیمان شد تا آن صحیفه را پاره کنند و سرانجام در این کار مشارکت داشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عاص}}</ref> | |||
== رابطه با پیامبر == | |||
در منابع، گزارشی از آزار و اذیت مستقیم او نسبت به [[پیامبر اسلام]] ثبت نشده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عاص}}</ref> | |||
== حضور در بدر و کشته شدن == | |||
ابوالبختری در جنگ بدر همراه مشرکان قریش شرکت کرد. نقل شده است که او در کنار چاه بدر، برای غذای روزانه سپاه قریش، ده شتر نحر کرد. گفتهاند پیامبر اسلام از کشتن او نهی کرد، اما [[مجذر بن زیاد بلوی]] او را به قتل رساند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=عاص}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۶: | خط ۱۸: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابوالبختری|دانشنامه=[[ | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابوالبختری|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=عاص|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۱۸
عاص بن هشام، مشهور به ابوالبختری، از بزرگان قریش در جاهلیت بود. او با آنکه در صف مشرکان قرار داشت، در ماجرای محاصره اقتصادی و اجتماعی بنیهاشم از مخالفان صحیفه قریش بود و در پاره کردن آن با همفکران خود همکاری کرد. نام او در منابع به آزار مستقیم پیامبر اسلام نیامده است. با این حال، در جنگ بدر در سپاه قریش حضور یافت و همانجا کشته شد.
نام و نسب
عاص بن هاشم یکی از سران قریش در دوره جاهلیت بود. از او با لقب ابوالبختری یاد شده است.[۱] عاص بن هشام بن حارث بن اسد بن عبدالعزی، کنیهاش ابوالبختری، از زعمای قریش در جاهلیت بود و در میان قریشیان جایگاه اجتماعی و قبیلهای داشت.[۲]
موضع او در ماجرای صحیفه قریش
هنگامی که مشرکان مکه صحیفه تحریم اقتصادی و اجتماعی بنیهاشم را علیه پیامبر اسلام و خاندان او امضا کردند، ابوالبختری از مخالفان این اقدام بود. او با گروهی از همفکران خود همپیمان شد تا آن صحیفه را پاره کنند و سرانجام در این کار مشارکت داشت.[۳]
رابطه با پیامبر
در منابع، گزارشی از آزار و اذیت مستقیم او نسبت به پیامبر اسلام ثبت نشده است.[۴]
حضور در بدر و کشته شدن
ابوالبختری در جنگ بدر همراه مشرکان قریش شرکت کرد. نقل شده است که او در کنار چاه بدر، برای غذای روزانه سپاه قریش، ده شتر نحر کرد. گفتهاند پیامبر اسلام از کشتن او نهی کرد، اما مجذر بن زیاد بلوی او را به قتل رساند.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابوالبختری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عاص». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.