|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
بیان بن سمعان: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''بیان بن سمعان تمیمی نهدی''' | '''بیان بن سمعان تمیمی نهدی'''، از چهرههای مذهبی قرن دوم هجری بود که به الوهیت علی و عقیده تناسخ معتقد بود و خود را پیامبر معرفی کرد. وی در سال ۱۱۹ هجری به اتهام زندقه کشته شد. | ||
== زندگی == | |||
بیان، با نام کامل بن سمعان نهدی کوفی تمیمی، از چهرههای مذهبی و فلسفی اوایل قرن دوم هجری در [[عراق]] بود.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=بیان بن سمعان}}</ref> او یکی از سران [[کیسانیه]] است که فرقه [[بیانیه (فرقه)|بیانیه]] به وی منسوب میباشد. وی در [[کوفه]] میزیسته و از القاب وی تبان است. وی ابتدا از کیسانیه بود اما بعدها با ادعاهایی چون [[نبوت]] و [[امامت]]، گروهی را نزد خویش جمع نمود. در نهایت وی به دست حاکم کوفه دستگیر و [[اعدام]] گردید.<ref name=":0" /> | |||
== باورها == | |||
او به الوهیت [[علی بن ابیطالب]] معتقد بود و بر این باور بود که بخشی از ذات الهی به شکل جسمانی ([[ناسوت]]) با او متحد شده است. پس از علی، این عقیده را درباره فرزندش [[محمد حنفیه|محمد بن الحنفیه]] و سپس فرزند محمد، [[ابوهاشم بن محمد حنفیه|ابوهاشم]]، نیز مطرح میکرد و خود را واجد همین مقام میدانست. بیان نامهای به [[محمد باقر]] نوشت و او را به پیروی از خود فراخواند و در این نامه خود را [[پیامبر]] معرفی کرد. او به عقیدهی تناسخ اعتقاد داشت.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=بیان بن سمعان}}</ref> بیان بن سمعان را از [[غالیان]]ی میدانند که به نوشته شهرستانی و نوبختی از [[محمد باقر]] درخواست کرده بود او را به عنوان امام و پیامبر به رسمیت بشناسد اما محمد باقر از او تبری جسته بود.<ref name="Buckley">>{{پک|Buckley|2020|ک=Muḥammad al-Bāqir|زبان=en}}</ref> | |||
پیروان وی به این مطلب باور داشتند که امامت از [[محمد بن حنفیه]] به فرزند ابوهاشم و از او به بیان بن سمعان منتقل شده است. اما بیان بن سمعان پس از مرگ ابوهاشم به امامت اکتفا نکرد و ادعای نبوت کرد. بیان را نخستین کس میدانند که [[نظریه خلق قرآن]] را مطرح کرد و به آن باور داشت.<ref name=":0">{{یادکرد وب|عنوان=دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت|نشانی=http://lib.eshia.ir/23022/13/5311/%22بیان_بن_سمعان%22|وبگاه=lib.eshia.ir|بازبینی=2020-09-27|کد زبان=fa}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۷: | خط ۱۵: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=بیان بن سمعان|دانشنامه=[[دایرهالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرهالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی۱=Buckley |نام۱=.Ron P |عنوان=Muḥammad al-Bāqir |تاریخ=2020 |ناشر=Encyclopaedia of Islam, THREE |ویرایش=Edited by: Kate Fleet, Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson |نشانی=http://dx.doi.org/10.1163/1573-3912_ei3_COM_36641}} | * {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی۱=Buckley |نام۱=.Ron P |عنوان=Muḥammad al-Bāqir |تاریخ=2020 |ناشر=Encyclopaedia of Islam, THREE |ویرایش=Edited by: Kate Fleet, Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson |نشانی=http://dx.doi.org/10.1163/1573-3912_ei3_COM_36641}} | ||
[[رده:رهبران فرقههای اسلامی]] | [[رده:رهبران فرقههای اسلامی]] | ||
[[رده:غالیان شیعه]] | [[رده:غالیان شیعه]] | ||
نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۱۸
بیان بن سمعان تمیمی نهدی، از چهرههای مذهبی قرن دوم هجری بود که به الوهیت علی و عقیده تناسخ معتقد بود و خود را پیامبر معرفی کرد. وی در سال ۱۱۹ هجری به اتهام زندقه کشته شد.
زندگی
بیان، با نام کامل بن سمعان نهدی کوفی تمیمی، از چهرههای مذهبی و فلسفی اوایل قرن دوم هجری در عراق بود.[۱] او یکی از سران کیسانیه است که فرقه بیانیه به وی منسوب میباشد. وی در کوفه میزیسته و از القاب وی تبان است. وی ابتدا از کیسانیه بود اما بعدها با ادعاهایی چون نبوت و امامت، گروهی را نزد خویش جمع نمود. در نهایت وی به دست حاکم کوفه دستگیر و اعدام گردید.[۲]
باورها
او به الوهیت علی بن ابیطالب معتقد بود و بر این باور بود که بخشی از ذات الهی به شکل جسمانی (ناسوت) با او متحد شده است. پس از علی، این عقیده را درباره فرزندش محمد بن الحنفیه و سپس فرزند محمد، ابوهاشم، نیز مطرح میکرد و خود را واجد همین مقام میدانست. بیان نامهای به محمد باقر نوشت و او را به پیروی از خود فراخواند و در این نامه خود را پیامبر معرفی کرد. او به عقیدهی تناسخ اعتقاد داشت.[۳] بیان بن سمعان را از غالیانی میدانند که به نوشته شهرستانی و نوبختی از محمد باقر درخواست کرده بود او را به عنوان امام و پیامبر به رسمیت بشناسد اما محمد باقر از او تبری جسته بود.[۴]
پیروان وی به این مطلب باور داشتند که امامت از محمد بن حنفیه به فرزند ابوهاشم و از او به بیان بن سمعان منتقل شده است. اما بیان بن سمعان پس از مرگ ابوهاشم به امامت اکتفا نکرد و ادعای نبوت کرد. بیان را نخستین کس میدانند که نظریه خلق قرآن را مطرح کرد و به آن باور داشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
- ↑ اختری، «بیان بن سمعان»، دایرهالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی - کتابخانه مدرسه فقاهت». lib.eshia.ir. دریافتشده در ۲۰۲۰-۰۹-۲۷.
- ↑ اختری، «بیان بن سمعان»، دایرهالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ >Buckley, Muḥammad al-Bāqir.
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «بیان بن سمعان». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- Buckley، .Ron P (۲۰۲۰). Muḥammad al-Bāqir (ویراست Edited by: Kate Fleet, Gudrun Krämer, Denis Matringe, John Nawas, Everett Rowson). Encyclopaedia of Islam, THREE.