حبیش بن عبدالرحمن

حبیش بن عبدالرحمن معروف به ابوقلابه، که برخی منابع او را حبیش بن منقذ گزارش کرده‌اند، از راویان زکی و زیرک حدیث بود. او با اصمعی، زبان‌شناس و نحوی مشهور، دشمنی داشت و در جریان مباحث زبانی و ادبی با او اختلاف داشت. در عین حال، حبیش دوست و همراه عبدالصمد ابن المعذل بود و با او در امور علمی و شعری همکاری می‌کرد. وی در نقل اشعار و ارجوزه‌ها به دقت عمل می‌کرد و بخشی از شهرتش به مهارت در ارجوزه‌نویسی و نقد ادبی مربوط می‌شود.

زندگی

حبیش بن عبدالرحمن، که برخی او را حبیش بن منقذ نیز گفته‌اند و به لقب ابوقلابه مشهور بود، یکی از راویان زکی و زیرک به‌شمار می‌رفت. میان او و اصمعی، زبان‌شناس و نحوی مشهور، اختلاف و دشمنی وجود داشت. نقل شده که حبیش از شنیدن خبر مرگ اصمعی شاد شد و در این مورد سخنان تندی بیان کرد. با این حال، او دوست و همراه عبدالصمد ابن المعذل بود و با وی در امور علمی و شعری تعامل داشت.

حبیش در نقل ارجوزه‌ها و اشعار دقیق و سخت‌گیر بود. روایت شده که او از عبدالصمد خواست تا از ارجوزه‌ای منسوب به اصمعی که داشت، خودداری کند و سپس نسخه‌ای از آن ارجوزه به دست او رسید و پس از بررسی، آن را تأیید و ثبت نمود. وی مهارت بالایی در شناسایی مصنوع بودن آثار ادبی داشت و در نقد اشعار و ارجوزه‌ها دقت فراوانی به خرج می‌داد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حبیش بن عبدالرحمن». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.