|
مسابقه سال اسلامیکال |
| همزمان با آغاز ماه رمضان، مسابقه سال اسلامیکال با هدف معرفی اسلامیکال و توسعه مقالات در زمینه اسلامی آغاز شدهاست. علاقهمندان به شرکت در این مسابقه میتوانند تا پایان ماه رمضان ۱۴۴۷ قمری برای آن نامنویسی کنند. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد در اینجا وجود دارد |
حجاج بن عبدالله صمیری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(+رده:خوارج، +رده:درگذشتگان ۴۰ (قمری)، +رده:اعدامشدگان اهل عراق، +رده:کشتگان به دست امویان (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== زندگی == | == زندگی == | ||
حجاج بن عبدالله صمیری یا صریمی از [[بنیسعد بن زید مناة]] از [[بنیتمیم|تمیم]] و معروف به بُرَک بود. او از جمله نخستین معترضان به ماجرای [[حکمیت|تحکیم حکمین]] در [[صفین]] بهشمار میرفت و با شعار «[[لا حکم الا لله]]» بر پذیرش داوری میان علی بن ابیطالب و معاویه اعتراض کرد و از هر دو طرف کناره گرفت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=حجاج صمیری}}</ref> او که به تشکیلات خوارج وارد شده بود از نخستین خوارجیانی بود که در کتابهای ملل و نحل با اصطلاح «مُحَکِّمة اُولی» نامیده میشدند.<ref>{{پک|مهدوی دامغانی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=بُرَک | حجاج بن عبدالله صمیری یا صریمی از [[بنیسعد بن زید مناة]] از [[بنیتمیم|تمیم]] و معروف به بُرَک بود. او از جمله نخستین معترضان به ماجرای [[حکمیت|تحکیم حکمین]] در [[صفین]] بهشمار میرفت و با شعار «[[لا حکم الا لله]]» بر پذیرش داوری میان علی بن ابیطالب و معاویه اعتراض کرد و از هر دو طرف کناره گرفت.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=حجاج صمیری}}</ref> او که به تشکیلات خوارج وارد شده بود از نخستین خوارجیانی بود که در کتابهای ملل و نحل با اصطلاح «مُحَکِّمة اُولی» نامیده میشدند.<ref>{{پک|مهدوی دامغانی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله}}</ref> | ||
وی یکی از سه نفری بود که با یکدیگر پیمان بستند تا علی، معاویه و عمرو بن عاص را به قتل برسانند و خود متعهد کشتن معاویه شد. بدین منظور به شام رفت و در روز مقرر با شمشیر بر معاویه حمله کرد، اما ضربه او تنها موجب زخمی شدن معاویه شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=حجاج صمیری}}</ref> معاویه در این حمله زنده ماند اما برای همیشه عقیم شد. همچنین پس از این ترور بود که معاویه در درون مقصورهای [[نماز جماعت|نماز]] خود را میخواند.<ref>{{پک|مهدوی دامغانی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=بُرَک | وی یکی از سه نفری بود که با یکدیگر پیمان بستند تا علی، معاویه و عمرو بن عاص را به قتل برسانند و خود متعهد کشتن معاویه شد. بدین منظور به شام رفت و در روز مقرر با شمشیر بر معاویه حمله کرد، اما ضربه او تنها موجب زخمی شدن معاویه شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=حجاج صمیری}}</ref> معاویه در این حمله زنده ماند اما برای همیشه عقیم شد. همچنین پس از این ترور بود که معاویه در درون مقصورهای [[نماز جماعت|نماز]] خود را میخواند.<ref>{{پک|مهدوی دامغانی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله}}</ref> | ||
=== پس از اقدام به ترور === | === پس از اقدام به ترور === | ||
پس | پس از اقدام به ترور معاویه، وی دستگیر گردید.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=حجاج صمیری}}</ref> حجاج برای اینکه امیدی به نجات بیابد، به توطئه قتل سه تن، علی، عمروعاص و معاویه اعتراف کرد. او همچینن پیشنهاد داد تا اگر خبر مرگ علی بن ابیطالب به شام نرسد یا [[ابنملجم]] موفق به ترور نشود، خود برای این کار پیشقدم شود. معاویه اما دستور [[اعدام]] او را صادر کرد. با این همه برخی منابع تاریخی چون [[طبری]] و [[مسعودی]]، گزارشهایی از آزادی او پس از رسیدن خبر [[درگذشت علی|مرگ علی]] به شام دادهاند. در مقابل برخی منابع نیز از اعدام او خبر دادند. سال اعدام او در این منابع، سال ۴۰ قمری گزارش شده است. برخی منابع دیگر نیز خبر از آزادی او پس از قطع یک دست و یک پایش دادند. در این خوانش از زندگی او، وی به [[بصره]] رفته و ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. پس از آن بود که مورد خشم حاکم بصره، [[زیاد بن ابیه]] شد و در نهایت به خاطر اینکه او باعث مقطوع النسل شدن معاویه شده است، فرمان قتلش صادر شد.<ref>{{پک|مهدوی دامغانی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=مهدوی دامغانی|نام=محمود|مدخل=بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام|سال=۱۳۷۵|ناشر=[[بنیاد دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]]|مکان=تهران|کوشش=حداد عادل، غلامعلی، پور جوادی، نصرالله، میرسلیم، مصطفی، و طاهری عراقی، احمد|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/1017|پیوند نویسنده=محمود مهدوی دامغانی}} | |||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=مهدوی دامغانی|نام=محمود|مدخل=بُرَک | |||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=حجاج صمیری|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | * {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|مقاله=حجاج صمیری|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی}} | ||
[[رده:اعدامشدگان اهل عراق]] | |||
[[رده:خوارج]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۴۰ (قمری)]] | |||
[[رده:کشتگان به دست امویان]] | |||
نسخهٔ ۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۵۸
حجاج بن عبدالله صمیری یا صریمی، که در برخی منابع با عنوان برک شناخته میشود، از خوارج و از سه نفری بود که برای کشتن علی بن ابیطالب، معاویه و عمرو بن عاص پیمان بستند. وی متعهد قتل معاویه شد و در این راه به شام رفت، اما در اجرای نقشه خود ناکام ماند و پس از زخمی کردن معاویه، دستگیر و به نقلی در همان لحظه و نقلی دیگر مدتی بعد کشته شد.
زندگی
حجاج بن عبدالله صمیری یا صریمی از بنیسعد بن زید مناة از تمیم و معروف به بُرَک بود. او از جمله نخستین معترضان به ماجرای تحکیم حکمین در صفین بهشمار میرفت و با شعار «لا حکم الا لله» بر پذیرش داوری میان علی بن ابیطالب و معاویه اعتراض کرد و از هر دو طرف کناره گرفت.[۱] او که به تشکیلات خوارج وارد شده بود از نخستین خوارجیانی بود که در کتابهای ملل و نحل با اصطلاح «مُحَکِّمة اُولی» نامیده میشدند.[۲]
وی یکی از سه نفری بود که با یکدیگر پیمان بستند تا علی، معاویه و عمرو بن عاص را به قتل برسانند و خود متعهد کشتن معاویه شد. بدین منظور به شام رفت و در روز مقرر با شمشیر بر معاویه حمله کرد، اما ضربه او تنها موجب زخمی شدن معاویه شد.[۳] معاویه در این حمله زنده ماند اما برای همیشه عقیم شد. همچنین پس از این ترور بود که معاویه در درون مقصورهای نماز خود را میخواند.[۴]
پس از اقدام به ترور
پس از اقدام به ترور معاویه، وی دستگیر گردید.[۵] حجاج برای اینکه امیدی به نجات بیابد، به توطئه قتل سه تن، علی، عمروعاص و معاویه اعتراف کرد. او همچینن پیشنهاد داد تا اگر خبر مرگ علی بن ابیطالب به شام نرسد یا ابنملجم موفق به ترور نشود، خود برای این کار پیشقدم شود. معاویه اما دستور اعدام او را صادر کرد. با این همه برخی منابع تاریخی چون طبری و مسعودی، گزارشهایی از آزادی او پس از رسیدن خبر مرگ علی به شام دادهاند. در مقابل برخی منابع نیز از اعدام او خبر دادند. سال اعدام او در این منابع، سال ۴۰ قمری گزارش شده است. برخی منابع دیگر نیز خبر از آزادی او پس از قطع یک دست و یک پایش دادند. در این خوانش از زندگی او، وی به بصره رفته و ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. پس از آن بود که مورد خشم حاکم بصره، زیاد بن ابیه شد و در نهایت به خاطر اینکه او باعث مقطوع النسل شدن معاویه شده است، فرمان قتلش صادر شد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ اختری، «حجاج صمیری»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ مهدوی دامغانی، «بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ اختری، «حجاج صمیری»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ مهدوی دامغانی، «بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ اختری، «حجاج صمیری»، دایرةالمعارف جامع اسلامی.
- ↑ مهدوی دامغانی، «بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله»، دانشنامه جهان اسلام.
منابع
- مهدوی دامغانی، محمود (۱۳۷۵). «بُرَک صَریمی، حجّاج بن عبدالله». دانشنامه جهان اسلام. به کوشش حداد عادل، غلامعلی، پور جوادی، نصرالله، میرسلیم، مصطفی، و طاهری عراقی، احمد. تهران: بنیاد دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حجاج صمیری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.