حدیث مضمر: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
(صفحهای تازه حاوی «حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: « عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع...» عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از: # تقیه # استفاده از ضمی...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: « عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع...» | حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام [[چهارده معصوم|معصوم]] ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: « عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع...» | ||
عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از: | عوامل پیدایش اضمار در [[روایات]] و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از: | ||
# تقیه | # [[تقیه]] | ||
# استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سند های قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته بندی موضوعی این روایات در کتاب های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است. | # استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سند های قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته بندی موضوعی این روایات در کتاب های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است. | ||
تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر « عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالبا راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی شوند. | تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر « عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالبا راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی شوند. | ||
نسخهٔ ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۲
حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: « عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع...»
عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:
- تقیه
- استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سند های قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته بندی موضوعی این روایات در کتاب های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.
تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر « عنه» استفاده میشود که مرجع آن غالبا راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی شوند.