حدیث مضمر: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام [[چهارده معصوم|معصوم]] ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: « عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع...»
حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: «عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع…»


عوامل پیدایش اضمار در [[روایات]] و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:  
عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:
# تقیه
# استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته‌بندی موضوعی این روایات در کتاب‌های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.


# [[تقیه]]
تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده می‌شود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی‌شوند.
# استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سند های قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته بندی موضوعی این روایات  در کتاب های بعدی،  موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.  


تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار،  از تعبیر « عنه»  استفاده میشود که مرجع آن غالبا راوی ابتدای سند قبل است.  چنین روایاتی مضمر نامیده نمی شوند.
[[رده:اصطلاحات حدیثی]]

نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۵۳

حدیثی است که در پایان سند بجای تصریح به نام معصوم ضمیر غایب آمده باشد؛ مانند این سند: «عثمان بن عیسی، عن سماعة قال: سألته عن الرّجل یکون عنده المتاع…»

عوامل پیدایش اضمار در روایات و عدم تصریح به نام معصوم عبارت اند از:

  1. تقیه
  2. استفاده از ضمیر به منظور اختصار، با وجود تصریح به نام معصوم در سندهای قبلی در منبع اصلی. البته تفکیک و دسته‌بندی موضوعی این روایات در کتاب‌های بعدی، موجب ابهام در مرجع ضمیر گشته است.

تذکر: گاهی در آغاز سند به جهت اختصار، از تعبیر «عنه» استفاده می‌شود که مرجع آن غالباً راوی ابتدای سند قبل است. چنین روایاتی مضمر نامیده نمی‌شوند.