|
مسابقه سال اسلامیکال |
| همزمان با آغاز ماه رمضان، مسابقه سال اسلامیکال با هدف معرفی اسلامیکال و توسعه مقالات در زمینه اسلامی آغاز شدهاست. علاقهمندان به شرکت در این مسابقه میتوانند تا پایان ماه رمضان ۱۴۴۷ قمری برای آن نامنویسی کنند. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد در اینجا وجود دارد |
دفتر تبلیغات اسلامی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
دفتر تبلیغات اسلامی نهادی تبلیغی، آموزشی و پژوهشی است که در سال ۱۳۵۸ش در قم تأسیس شد و با هدف سازماندهی و هدایت فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی در چارچوب اهداف انقلاب اسلامی فعالیت میکند. این نهاد پس از ادغام با دارالتبلیغ در سال ۱۳۶۱ش ساختار جدیدی یافت و با برخورداری از معاونتها، مراکز وابسته و نشریات متعدد، در حوزههای آموزشی، پژوهشی و تبلیغی نقشآفرینی میکند. | '''دفتر تبلیغات اسلامی''' نهادی تبلیغی، آموزشی و پژوهشی است که در سال ۱۳۵۸ش در [[قم]] تأسیس شد و با هدف سازماندهی و هدایت فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی در چارچوب اهداف [[انقلاب اسلامی ایران]] فعالیت میکند. این نهاد پس از ادغام با دارالتبلیغ در سال ۱۳۶۱ش ساختار جدیدی یافت و با برخورداری از معاونتها، مراکز وابسته و نشریات متعدد، در حوزههای آموزشی، پژوهشی و تبلیغی نقشآفرینی میکند. | ||
== تاریخچه == | == تاریخچه == | ||
دفتر تبلیغات اسلامی مؤسسهای تبلیغی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی است که در بهار ۱۳۵۸ش با تأیید روحالله خمینی تأسیس شد و مرکز اصلی آن در قم قرار دارد. این نهاد در آغاز با نام «دایرة تبلیغات امام» فعالیت خود را آغاز کرد، سپس به «دفتر تبلیغات امام» و در ادامه به «دفتر تبلیغات اسلامی حوزة علمیة قم» تغییر نام داد. هدف از تأسیس آن، که اندیشه شکلگیریاش به اوایل پیروزی انقلاب اسلامی بازمیگردد، مقابله با افکار و تبلیغات گروههای مارکسیست و سازمان مجاهدین خلق عنوان شده است. بنیانگذاران اولیه این مجموعه شش تن شامل محمد محمدی | دفتر تبلیغات اسلامی مؤسسهای تبلیغی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی است که در بهار ۱۳۵۸ش با تأیید [[سید روحالله خمینی]] تأسیس شد و مرکز اصلی آن در قم قرار دارد. این نهاد در آغاز با نام «دایرة تبلیغات امام» فعالیت خود را آغاز کرد، سپس به «دفتر تبلیغات امام» و در ادامه به «دفتر تبلیغات اسلامی حوزة علمیة قم» تغییر نام داد. هدف از تأسیس آن، که اندیشه شکلگیریاش به اوایل پیروزی انقلاب اسلامی بازمیگردد، مقابله با افکار و تبلیغات گروههای مارکسیست و [[سازمان مجاهدین خلق]] عنوان شده است. بنیانگذاران اولیه این مجموعه شش تن شامل [[محمد محمدی ریشهری]]، [[محمدرضا فاکر]]، [[سید حسین موسوی تبریزی]]، [[مرتضی فهیم کرمانی]]، [[غلامحسین حقانی]] و [[محمد جعفری گیلانی]] بودند. آنان پس از برگزاری جلساتی، اساسنامهای برای تحقق اهداف خود تدوین کردند و این نهاد پس از موافقت خمینی و تأمین بودجه در اردیبهشت ۱۳۵۸، فعالیت رسمی خود را آغاز کرد.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
یک ماه پس از آغاز به کار، این مرکز سههزار مبلغ را به مناطق مختلف کشور اعزام کرد و بنا بر دستور خمینی، آموزش سیاسی طلاب را بهصورت رسمی آغاز نمود. در روند آموزش مبلغان، از افرادی چون محمدحسین حسینی | یک ماه پس از آغاز به کار، این مرکز سههزار مبلغ را به مناطق مختلف کشور اعزام کرد و بنا بر دستور خمینی، آموزش سیاسی طلاب را بهصورت رسمی آغاز نمود. در روند آموزش مبلغان، از افرادی چون [[محمدحسین حسینی بهشتی]]، [[سید علی خامنهای]]، [[محمدعلی رجایی]]، [[محمدجواد باهنر]] و [[عبدالله جوادی آملی]] بهره گرفته شد. مدتی بعد، با حمایت مالی رئیسجمهور وقت، سید علی خامنهای، محل ثابتی برای فعالیت این مرکز فراهم شد. تأسیس صندوق قرضالحسنه طلاب، آغاز انتشار مجله «حوزه» در سال ۱۳۵۹ش، نقشآفرینی در [[جنگ هشتساله عراق و ایران]]، مقابله با گروههای سیاسی مخالف و فعالیتهای سیاسی و فرهنگی در سالهای نخست انقلاب، از جمله اقداماتی بود که موجب افزایش تأثیرگذاری این نهاد شد و برخی اعضای آن در مدیریت نهادهای [[نظام جمهوری اسلامی ایران|جمهوری اسلامی ایران]] نقش داشتند.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
در سال ۱۳۶۱ش، با ادغام دارالتبلیغ در دفتر تبلیغات امام و تغییر نام آن به دفتر تبلیغات اسلامی، این نهاد وارد مرحله جدیدی از فعالیت شد. پس از رویدادهایی که به اعلام خلع | در سال ۱۳۶۱ش، با ادغام دارالتبلیغ در دفتر تبلیغات امام و تغییر نام آن به دفتر تبلیغات اسلامی، این نهاد وارد مرحله جدیدی از فعالیت شد. پس از رویدادهایی که به اعلام خلع [[سید کاظم شریعتمداری]] از [[مرجع تقلید|مرجعیت]] انجامید، اموال مؤسسه دارالتبلیغ اسلامی ـ که وی در سال ۱۳۴۳ش تأسیس کرده بود ـ ضبط شد. در پی آن، دارالتبلیغ و دفتر تبلیغات امام در یکدیگر ادغام شدند و دفتر تبلیغات اسلامی حوزة علمیة قم شکل گرفت. اموال ضبطشده دارالتبلیغ، از جمله انتشارات و چاپخانه آن، در اختیار دفتر تبلیغات اسلامی قرار گرفت.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
== اهداف == | == اهداف == | ||
بر اساس اساسنامه، اهداف این مؤسسه شامل پاسداری از عقاید و فرهنگ اسلامی، نشر معارف قرآن و تبیین اهداف انقلاب اسلامی و مقابله با جریانهای انحرافی، نظارت و هدایت تبلیغات اسلامی در نهادهای دولتی، و جذب، سازماندهی، آموزش و اعزام نیروهای تبلیغی در داخل و خارج کشور است. ارکان دفتر تبلیغات اسلامی عبارتاند از هیئت امنا، رئیس دفتر و هیئت نظارتی. هیئت امنا عالیترین مرجع سیاستگذاری این نهاد است و اعضای آن برای دورهای چهار ساله از سوی رهبر جمهوری اسلامی ایران منصوب میشوند. در حکمی که در ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ صادر شد، یازده تن از استادان و فعالان علمی و فرهنگی حوزه علمیه قم، به همراه رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و معاونت تبلیغ مدیریت حوزه علمیه | بر اساس اساسنامه، اهداف این مؤسسه شامل پاسداری از عقاید و فرهنگ اسلامی، نشر معارف [[قرآن]] و تبیین اهداف انقلاب اسلامی و مقابله با جریانهای انحرافی، نظارت و هدایت تبلیغات اسلامی در نهادهای دولتی، و جذب، سازماندهی، آموزش و اعزام نیروهای تبلیغی در داخل و خارج کشور است. ارکان دفتر تبلیغات اسلامی عبارتاند از هیئت امنا، رئیس دفتر و هیئت نظارتی. هیئت امنا عالیترین مرجع سیاستگذاری این نهاد است و اعضای آن برای دورهای چهار ساله از سوی رهبر جمهوری اسلامی ایران منصوب میشوند. در حکمی که در ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ صادر شد، یازده تن از استادان و فعالان علمی و فرهنگی حوزه علمیه قم، به همراه رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و معاونت تبلیغ مدیریت [[حوزه علمیه قم]]، بهعنوان اعضای هیئت امنا معرفی شدند.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
== ساختار == | == ساختار == | ||
ساختار سازمانی دفتر تبلیغات اسلامی شامل چهار معاونت آموزش، پژوهش، فرهنگی و تبلیغی، و منابع انسانی و پشتیبانی است. افزون بر آن، پنج اداره کل شامل دفتر ریاست، اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل، اداره کل امور حقوقی و مجلس، دفتر برنامهریزی و توسعه فناوری اطلاعات و دفتر نظارت و بررسی در آن فعالیت میکنند. این نهاد همچنین دارای شش مؤسسه و مرکز وابسته، شامل پژوهشگاه علوم و فرهنگ | ساختار سازمانی دفتر تبلیغات اسلامی شامل چهار معاونت آموزش، پژوهش، فرهنگی و تبلیغی، و منابع انسانی و پشتیبانی است. افزون بر آن، پنج اداره کل شامل دفتر ریاست، اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل، اداره کل امور حقوقی و مجلس، دفتر برنامهریزی و توسعه فناوری اطلاعات و دفتر نظارت و بررسی در آن فعالیت میکنند. این نهاد همچنین دارای شش مؤسسه و مرکز وابسته، شامل [[پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی]]، [[دانشگاه باقرالعلوم]]، [[صندوق قرضالحسنه]]، [[مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی]]، مؤسسه [[بوستان کتاب]] و مؤسسه فرهنگی فردوس وسف است. سه شعبه در [[اصفهان]]، ایرانشهر و خراسان و دو نمایندگی در [[تهران]] و خوزستان نیز زیرمجموعه آن بهشمار میآیند.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
بر پایه اساسنامه، بودجه دفتر از طریق سهم | بر پایه اساسنامه، بودجه دفتر از طریق [[سهم امام]]، موقوفات، نذورات و کمکهای مردمی تأمین میشود و در صورت کمبود، مطابق مقررات از کمکهای دولتی بهره میگیرد. با این حال، در تبصرهای بر خودکفایی و بینیازی از کمکهای دولتی تأکید شده است.<ref>{{پک|محمودی|۱۳۷۵|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=دفتر تبلیغات اسلامی}}</ref> | ||
== نشریات == | == نشریات == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۴۵
دفتر تبلیغات اسلامی نهادی تبلیغی، آموزشی و پژوهشی است که در سال ۱۳۵۸ش در قم تأسیس شد و با هدف سازماندهی و هدایت فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی در چارچوب اهداف انقلاب اسلامی ایران فعالیت میکند. این نهاد پس از ادغام با دارالتبلیغ در سال ۱۳۶۱ش ساختار جدیدی یافت و با برخورداری از معاونتها، مراکز وابسته و نشریات متعدد، در حوزههای آموزشی، پژوهشی و تبلیغی نقشآفرینی میکند.
تاریخچه
دفتر تبلیغات اسلامی مؤسسهای تبلیغی، فرهنگی، آموزشی و پژوهشی است که در بهار ۱۳۵۸ش با تأیید سید روحالله خمینی تأسیس شد و مرکز اصلی آن در قم قرار دارد. این نهاد در آغاز با نام «دایرة تبلیغات امام» فعالیت خود را آغاز کرد، سپس به «دفتر تبلیغات امام» و در ادامه به «دفتر تبلیغات اسلامی حوزة علمیة قم» تغییر نام داد. هدف از تأسیس آن، که اندیشه شکلگیریاش به اوایل پیروزی انقلاب اسلامی بازمیگردد، مقابله با افکار و تبلیغات گروههای مارکسیست و سازمان مجاهدین خلق عنوان شده است. بنیانگذاران اولیه این مجموعه شش تن شامل محمد محمدی ریشهری، محمدرضا فاکر، سید حسین موسوی تبریزی، مرتضی فهیم کرمانی، غلامحسین حقانی و محمد جعفری گیلانی بودند. آنان پس از برگزاری جلساتی، اساسنامهای برای تحقق اهداف خود تدوین کردند و این نهاد پس از موافقت خمینی و تأمین بودجه در اردیبهشت ۱۳۵۸، فعالیت رسمی خود را آغاز کرد.[۱]
یک ماه پس از آغاز به کار، این مرکز سههزار مبلغ را به مناطق مختلف کشور اعزام کرد و بنا بر دستور خمینی، آموزش سیاسی طلاب را بهصورت رسمی آغاز نمود. در روند آموزش مبلغان، از افرادی چون محمدحسین حسینی بهشتی، سید علی خامنهای، محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و عبدالله جوادی آملی بهره گرفته شد. مدتی بعد، با حمایت مالی رئیسجمهور وقت، سید علی خامنهای، محل ثابتی برای فعالیت این مرکز فراهم شد. تأسیس صندوق قرضالحسنه طلاب، آغاز انتشار مجله «حوزه» در سال ۱۳۵۹ش، نقشآفرینی در جنگ هشتساله عراق و ایران، مقابله با گروههای سیاسی مخالف و فعالیتهای سیاسی و فرهنگی در سالهای نخست انقلاب، از جمله اقداماتی بود که موجب افزایش تأثیرگذاری این نهاد شد و برخی اعضای آن در مدیریت نهادهای جمهوری اسلامی ایران نقش داشتند.[۲]
در سال ۱۳۶۱ش، با ادغام دارالتبلیغ در دفتر تبلیغات امام و تغییر نام آن به دفتر تبلیغات اسلامی، این نهاد وارد مرحله جدیدی از فعالیت شد. پس از رویدادهایی که به اعلام خلع سید کاظم شریعتمداری از مرجعیت انجامید، اموال مؤسسه دارالتبلیغ اسلامی ـ که وی در سال ۱۳۴۳ش تأسیس کرده بود ـ ضبط شد. در پی آن، دارالتبلیغ و دفتر تبلیغات امام در یکدیگر ادغام شدند و دفتر تبلیغات اسلامی حوزة علمیة قم شکل گرفت. اموال ضبطشده دارالتبلیغ، از جمله انتشارات و چاپخانه آن، در اختیار دفتر تبلیغات اسلامی قرار گرفت.[۳]
اهداف
بر اساس اساسنامه، اهداف این مؤسسه شامل پاسداری از عقاید و فرهنگ اسلامی، نشر معارف قرآن و تبیین اهداف انقلاب اسلامی و مقابله با جریانهای انحرافی، نظارت و هدایت تبلیغات اسلامی در نهادهای دولتی، و جذب، سازماندهی، آموزش و اعزام نیروهای تبلیغی در داخل و خارج کشور است. ارکان دفتر تبلیغات اسلامی عبارتاند از هیئت امنا، رئیس دفتر و هیئت نظارتی. هیئت امنا عالیترین مرجع سیاستگذاری این نهاد است و اعضای آن برای دورهای چهار ساله از سوی رهبر جمهوری اسلامی ایران منصوب میشوند. در حکمی که در ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ صادر شد، یازده تن از استادان و فعالان علمی و فرهنگی حوزه علمیه قم، به همراه رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و معاونت تبلیغ مدیریت حوزه علمیه قم، بهعنوان اعضای هیئت امنا معرفی شدند.[۴]
ساختار
ساختار سازمانی دفتر تبلیغات اسلامی شامل چهار معاونت آموزش، پژوهش، فرهنگی و تبلیغی، و منابع انسانی و پشتیبانی است. افزون بر آن، پنج اداره کل شامل دفتر ریاست، اداره کل روابط عمومی و امور بینالملل، اداره کل امور حقوقی و مجلس، دفتر برنامهریزی و توسعه فناوری اطلاعات و دفتر نظارت و بررسی در آن فعالیت میکنند. این نهاد همچنین دارای شش مؤسسه و مرکز وابسته، شامل پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، دانشگاه باقرالعلوم، صندوق قرضالحسنه، مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، مؤسسه بوستان کتاب و مؤسسه فرهنگی فردوس وسف است. سه شعبه در اصفهان، ایرانشهر و خراسان و دو نمایندگی در تهران و خوزستان نیز زیرمجموعه آن بهشمار میآیند.[۵]
بر پایه اساسنامه، بودجه دفتر از طریق سهم امام، موقوفات، نذورات و کمکهای مردمی تأمین میشود و در صورت کمبود، مطابق مقررات از کمکهای دولتی بهره میگیرد. با این حال، در تبصرهای بر خودکفایی و بینیازی از کمکهای دولتی تأکید شده است.[۶]
نشریات
این نهاد با هدف تبیین و تعمیق باور و بینش نسبت به ارزشهای اسلامی و انقلابی و گسترش دانش اسلامی، نشریاتی را در قالب دو هفتهنامه، ماهنامه، دوماهنامه و فصلنامه منتشر میکند. از جمله این نشریات میتوان به «حوزه»، «نگاه حوزه»، «فقه»، «آیینه پژوهش»، «نقد و نظر»، «با معارف اسلامی آشنا شویم»، «پاسدار اسلام»، «پژوهشهای قرآنی»، «پیام زن»، «سلام بچهها»، «پوپک»، «علوم سیاسی», «تاریخ اسلام»، «پگاه حوزه»، «حوزة اصفهان» و «جستار» اشاره کرد.[۷]
پانویس
ارجاعات
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
- ↑ محمودی، «دفتر تبلیغات اسلامی»، دانشنامه جهان اسلام.
منابع
- محمودی، محسن (۱۳۷۵). «دفتر تبلیغات اسلامی». دانشنامه جهان اسلام. به کوشش حداد عادل، غلامعلی، پور جوادی، نصر الله، میرسلیم، مصطفی، و طاهری عراقی، احمد. تهران: بنیاد دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.