بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

خثعم: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «'''خثعم''' قبیله‌ای عربی از شاخه قبایل قحطانی و کهلانی است که در نواحی سروات یمن و حجاز سکونت داشت. در دوره جاهلی بت ذوالخلصه را می‌پرستیدند که جایگاه آن «کعبه یمانیه» نامیده می‌شد. پس از گسترش اسلام افراد این قبیله در م...» ایجاد کرد)
 
 
خط ۱: خط ۱:
'''خثعم''' قبیله‌ای عربی از شاخه قبایل [[قحطانی]] و [[کهلانی]] است که در نواحی سروات [[یمن]] و [[حجاز]] سکونت داشت. در دوره [[جاهلیت|جاهلی]] بت [[ذوالخلصه]] را می‌پرستیدند که جایگاه آن «[[کعبه یمانیه]]» نامیده می‌شد. پس از گسترش [[اسلام]] افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند. منابع تاریخی از شاخه‌های مختلف این قبیله و نیز از آثاری درباره تاریخ و نسب و اشعار آنان یاد کرده‌اند.
'''خثعم''' قبیله‌ای عربی از شاخه قبایل [[قحطانی]] و [[کهلانی]] است که در نواحی سروات [[یمن]] و [[حجاز]] سکونت داشت. در دوره [[جاهلیت|جاهلی]] بت [[ذوالخلصه]] را می‌پرستیدند که جایگاه آن «[[کعبه یمانیه]]» نامیده می‌شد. پس از گسترش [[اسلام]] افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند. منابع تاریخی از شاخه‌های مختلف این قبیله و نیز از آثاری دربارهٔ تاریخ و نسب و اشعار آنان یاد کرده‌اند.


== جایگاه ==
== جایگاه ==
خثعم نام یکی از قبایل عربی منسوب به خثعم بن انمار بن اراش است. این قبیله از شاخه قبایل کهلانی و در شمار اقوام قحطانی دانسته می‌شود و از تبارهای شناخته‌شده عرب در دوره پیش از اسلام به شمار می‌رفت. محل سکونت فرزندان خثعم در نواحی کوهستانی سَروات در یمن و حجاز گزارش شده است. گزارش‌هایی درباره محل‌های سکونت این قبیله نیز وجود دارد؛ از جمله گفته شده است که کوه‌های سَروات از مناطق زندگی آنان بوده و روستای راسب میان [[مکه]] و [[طائف]] نیز از محل‌های مرتبط با آنان به شمار می‌آمده است. در برخی منابع، شاخه‌های اصلی این قبیله چهار گروه شهران، ناهس، کود و اکلب معرفی شده‌اند. همچنین کتابی با عنوان «اخبار خثعم» درباره تاریخ، نسب‌ها و اشعار این قبیله نگاشته شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=خثعم بن انمار}}</ref>
خثعم نام یکی از قبایل عربی منسوب به خثعم بن انمار بن اراش است. این قبیله از شاخه قبایل کهلانی و در شمار اقوام قحطانی دانسته می‌شود و از تبارهای شناخته‌شده عرب در دوره پیش از اسلام به‌شمار می‌رفت. محل سکونت فرزندان خثعم در نواحی کوهستانی سَروات در یمن و حجاز گزارش شده است. گزارش‌هایی دربارهٔ محل‌های سکونت این قبیله نیز وجود دارد؛ از جمله گفته شده است که کوه‌های سَروات از مناطق زندگی آنان بوده و روستای راسب میان [[مکه]] و [[طائف]] نیز از محل‌های مرتبط با آنان به‌شمار می‌آمده است. در برخی منابع، شاخه‌های اصلی این قبیله چهار گروه شهران، ناهس، کود و اکلب معرفی شده‌اند. همچنین کتابی با عنوان «اخبار خثعم» دربارهٔ تاریخ، نسب‌ها و اشعار این قبیله نگاشته شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=خثعم بن انمار}}</ref>


== تاریخچه ==
== تاریخچه ==
در دوره جاهلی، بت آنان «ذوالخلصه» نام داشت و جایگاه آن گاه «کعبه یمانیه» خوانده می‌شد. قبیله بجیله نیز در [[پرستش]] این بت با آنان مشارکت داشت. پس از گسترش اسلام، افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند و تنها گروه اندکی در سرزمین‌های اصلی خود باقی ماندند. در برخی منابع [[نسب‌شناسی]] آمده است که [[عثمان بن ابی‌نسعه]]، که زمانی بر [[اندلس]] حکومت داشت، از این تبار بوده و فرزندان او در منطقه‌ای به نام [[شذونه]] سکونت داشته‌اند که به «دار خثعم» شهرت داشته است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=خثعم بن انمار}}</ref>
در دوره جاهلی، بت آنان «ذوالخلصه» نام داشت و جایگاه آن گاه «کعبه یمانیه» خوانده می‌شد. قبیله بجیله نیز در [[پرستش]] این بت با آنان مشارکت داشت. پس از گسترش اسلام، افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند و تنها گروه اندکی در سرزمین‌های اصلی خود باقی ماندند. در برخی منابع [[نسب‌شناسی]] آمده است که [[عثمان بن ابی‌نسعه]]، که زمانی بر [[اندلس]] حکومت داشت، از این تبار بوده و فرزندان او در منطقه‌ای به نام [[شذونه]] سکونت داشته‌اند که به «دار خثعم» شهرت داشته است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=خثعم بن انمار}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۱۲: خط ۱۲:


=== منابع ===
=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=خثعم بن انمار|دانشنامه=[[دایره‌المعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایره‌المعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=خثعم بن انمار|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}


{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:بنی‌خثعم]]
[[رده:قبیله‌های اهل یمن]]
[[رده:قبیله‌های عرب]]
[[رده:قبیله‌های عربستان سعودی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۸

خثعم قبیله‌ای عربی از شاخه قبایل قحطانی و کهلانی است که در نواحی سروات یمن و حجاز سکونت داشت. در دوره جاهلی بت ذوالخلصه را می‌پرستیدند که جایگاه آن «کعبه یمانیه» نامیده می‌شد. پس از گسترش اسلام افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند. منابع تاریخی از شاخه‌های مختلف این قبیله و نیز از آثاری دربارهٔ تاریخ و نسب و اشعار آنان یاد کرده‌اند.

جایگاه

خثعم نام یکی از قبایل عربی منسوب به خثعم بن انمار بن اراش است. این قبیله از شاخه قبایل کهلانی و در شمار اقوام قحطانی دانسته می‌شود و از تبارهای شناخته‌شده عرب در دوره پیش از اسلام به‌شمار می‌رفت. محل سکونت فرزندان خثعم در نواحی کوهستانی سَروات در یمن و حجاز گزارش شده است. گزارش‌هایی دربارهٔ محل‌های سکونت این قبیله نیز وجود دارد؛ از جمله گفته شده است که کوه‌های سَروات از مناطق زندگی آنان بوده و روستای راسب میان مکه و طائف نیز از محل‌های مرتبط با آنان به‌شمار می‌آمده است. در برخی منابع، شاخه‌های اصلی این قبیله چهار گروه شهران، ناهس، کود و اکلب معرفی شده‌اند. همچنین کتابی با عنوان «اخبار خثعم» دربارهٔ تاریخ، نسب‌ها و اشعار این قبیله نگاشته شده است.[۱]

تاریخچه

در دوره جاهلی، بت آنان «ذوالخلصه» نام داشت و جایگاه آن گاه «کعبه یمانیه» خوانده می‌شد. قبیله بجیله نیز در پرستش این بت با آنان مشارکت داشت. پس از گسترش اسلام، افراد این قبیله در مناطق مختلف پراکنده شدند و تنها گروه اندکی در سرزمین‌های اصلی خود باقی ماندند. در برخی منابع نسب‌شناسی آمده است که عثمان بن ابی‌نسعه، که زمانی بر اندلس حکومت داشت، از این تبار بوده و فرزندان او در منطقه‌ای به نام شذونه سکونت داشته‌اند که به «دار خثعم» شهرت داشته است.[۲]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خثعم بن انمار». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.