عبدالله دارمی

عبدالله بن عبدالرحمن دارمی، حافظ حدیث و عالم سده سوم هجری از سمرقند بود که پس از سفرهای علمی بسیار، به تدریس حدیث و نگارش آثاری چون «مسند» و «سنن دارمی» پرداخت. او در سال ۲۵۵ هجری درگذشت.

زندگی

عبدالله بن عبدالرحمن بن فضل بن بهرام تمیمی دارمی سمرقندی، از حافظان حدیث در سده سوم هجری بود. او در حجاز، شام، مصر و عراق از محدثان فراوانی حدیث شنید و سپس در سمرقند به منصب قضاوت گمارده شد؛ اما پس از صدور یک حکم، از این سمت کناره‌گیری کرد و درخواست او پذیرفته شد. دارمی فردی خردمند، فاضل، مفسر و فقیه توصیف شده و در سمرقند به آموزش و نشر حدیث پرداخت. از آثار او «مسند» در حدیث است که هنوز به صورت نسخه خطی باقی مانده و چاپ نشده است. مهم‌ترین اثر او «جامع صحیح» است که به «سنن دارمی» شهرت دارد. درگذشت او در سال ۲۵۵ هجری ثبت شده است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «دارمی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.