بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

شهر ری: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ابرابزار)
 
(+ 7 رده (هات‌کت)، ابرابزار)
خط ۱۷: خط ۱۷:


{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}
[[رده:شهر ری| ]]
[[رده:پایتخت‌های پیشین ایران]]
[[رده:شهرستان ری]]
[[رده:شهرهای استان تهران]]
[[رده:شهرهای باستانی ایران]]
[[رده:شهرهای مذهبی ایران]]
[[رده:شهرهای مقدس شیعه دوازده‌امامی]]

نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۱۴

رِی یا با عبارت امروزی آن، شهر ری، از شهرهای کهن ایران در نزدیکی تهران است که در دوره‌های گذشته از آبادترین شهرهای منطقه به‌شمار می‌رفت. این شهر به سبب قدمت و اهمیت تاریخی خود گاه «شیخ‌البلاد» نامیده شده است. بسیاری از دانشمندان و عالمان با نسبت «رازی» به این شهر منسوب‌اند. ری در دوره‌های مختلف مرکز علمی و فرهنگی مهمی بوده و کتابخانه‌های بزرگ و آثار علمی فراوانی در آن وجود داشته است.

پیشینه و اهمیت

شهر ری از شهرهای بسیار قدیمی ایران است که در گذشته از آبادترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای منطقه به‌شمار می‌رفت و به سبب قدمت و اهمیت آن را «شیخ‌البلاد» نیز می‌نامیدند. این شهر در طول تاریخ محل پرورش دانشمندان بسیاری بوده است و افرادی که از آن برخاسته‌اند با نسبت «رازی» شناخته می‌شوند.[۱]

در منابع تاریخی آمده است که در قرن چهارم هجری کتابخانه‌ای عمومی در شهر ری وجود داشته که فهرست کتاب‌های آن در ده مجلد بزرگ ثبت شده بود. این گزارش نشان‌دهنده رونق علمی و فرهنگی این شهر در آن دوره است و از جایگاه مهم آن در گسترش دانش و کتابت حکایت دارد.[۲]

در منابع اسلامی

در برخی روایات به شهر ری اشاره شده است. در حدیثی نقل شده است که ری یکی از دروازه‌های زمین به‌شمار می‌آید و تجارت مردم به آنجا منتهی می‌شود. در روایت دیگری نام شهرهای ری، قزوین و ساوه در کنار یکدیگر آمده و از آنها به بدی یاد شده است. در منابع تفسیری و حدیثی توضیح داده شده است که روایات مربوط به مدح یا نکوهش برخی شهرها معمولاً به شرایط و اوضاع زمان صدور روایت مربوط بوده و ناظر به وضعیت خاص همان دوره است.[۳]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ری». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.