کاربر:Omid/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
«یومالشک» در علم فقه دارای احکام ویژهای است. بر اساس قاعدهٔ '''استصحاب'''، این روزِ مشکوک از نظر شرعی جزء ماه شعبان محسوب میشود؛ از اینرو، روزه گرفتن در آن همچون دیگر روزهای ماه شعبان واجب نیست.<ref>خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق، ج۲۱، ص۷۴</ref> | «یومالشک» در علم فقه دارای احکام ویژهای است. بر اساس قاعدهٔ '''استصحاب'''، این روزِ مشکوک از نظر شرعی جزء ماه شعبان محسوب میشود؛ از اینرو، روزه گرفتن در آن همچون دیگر روزهای ماه شعبان واجب نیست.<ref>خویی، موسوعة الإمام الخوئی، ۱۴۱۸ق، ج۲۱، ص۷۴</ref> | ||
اگر فردی با نیت روزه مستحبی یا قضایی در روزی که مشکوک به پایان شعبان است روزه بگیرد و پس از آن مشخص شود که ماه رمضان بوده، روزه او روزه ماه رمضان محسوب میشود و اگر معلوم شود که همان روزِ آخر شعبان بوده، روزه او همان روزه مستحبی یا قضایی است که نیت کرده بود.<ref>علامه حلی، تحریر الأحکام، ۱۴۲۰ق، ج۱، ص۴۵۹.</ref> | |||
اگر کسی روز مشکوک به پایان شعبان را به نیتِ روزه قضایی یا مستحبی بگیرد و بعد مشخص شود ماه رمضان بوده، روزهاش صحیح و به حساب رمضان منظور میشود؛ اما اگر معلوم شود همچنان در شعبان بوده، همان نیتی که کرده است (قضا یا مستحبی) برایش ثبت میشود.<ref>محقق حلی، المعتبر، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۵۲</ref> | |||
اما میتوان نیت روزه مستحبی یا قضا کرد.<ref>فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعة، ۱۴۲۶ق، ص۳۳۴</ref> | اما میتوان نیت روزه مستحبی یا قضا کرد.<ref>فاضل لنکرانی، تفصیل الشریعة، ۱۴۲۶ق، ص۳۳۴</ref> | ||
نسخهٔ ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۵۶
یوم الشک
با توجه به اینکه تعداد روزهای ماههای قمری ممکن است ۲۹ یا ۳۰ روز باشد، در صورتیکه در غروب روز بیستونهمِ ماه قمری، به دلیل ابریبودن آسمان یا بروز اختلاف در رؤیت هلال ماه، رؤیت بهصورت قطعی انجام نگیرد، آن روز را «یومالشک» مینامند.[۱]
«یومالشک» در علم فقه دارای احکام ویژهای است. بر اساس قاعدهٔ استصحاب، این روزِ مشکوک از نظر شرعی جزء ماه شعبان محسوب میشود؛ از اینرو، روزه گرفتن در آن همچون دیگر روزهای ماه شعبان واجب نیست.[۲]
اگر فردی با نیت روزه مستحبی یا قضایی در روزی که مشکوک به پایان شعبان است روزه بگیرد و پس از آن مشخص شود که ماه رمضان بوده، روزه او روزه ماه رمضان محسوب میشود و اگر معلوم شود که همان روزِ آخر شعبان بوده، روزه او همان روزه مستحبی یا قضایی است که نیت کرده بود.[۳]
اگر کسی روز مشکوک به پایان شعبان را به نیتِ روزه قضایی یا مستحبی بگیرد و بعد مشخص شود ماه رمضان بوده، روزهاش صحیح و به حساب رمضان منظور میشود؛ اما اگر معلوم شود همچنان در شعبان بوده، همان نیتی که کرده است (قضا یا مستحبی) برایش ثبت میشود.[۴]
اما میتوان نیت روزه مستحبی یا قضا کرد.[۵]