بدون جعبه اطلاعات
بدون تصویر

قیس بن مسهر: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Islambot (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''قیس بن مسهر'''، از یاران حسین بن علی بود که در جریان حرکت او به سوی عراق، نامه‌ای از او برای مردم کوفه برد. او در قادسیه به دست نیروهای عبیدالله بن زیاد دستگیر شد، اما در دارالاماره کوفه از حسین بن علی و علی بن ابی‌طالب یاد کرد و عبید...» ایجاد کرد
 
Shahroudi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''قیس بن مسهر'''، از یاران [[حسین بن علی]] بود که در جریان حرکت او به سوی عراق، نامه‌ای از او برای مردم [[کوفه]] برد. او در قادسیه به دست نیروهای [[عبیدالله بن زیاد]] دستگیر شد، اما در [[دارالاماره کوفه]] از حسین بن علی و [[علی بن ابی‌طالب]] یاد کرد و عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن نمود. به فرمان ابن زیاد، او را از فراز دارالاماره به پایین انداختند و به شهادت رسید.
'''قیس بن مسهر'''، از یاران [[حسین بن علی]] بود که در جریان حرکت او به سوی عراق، نامه‌ای از او برای مردم [[کوفه]] برد. او در [[قادسیه]] به دست نیروهای [[عبیدالله بن زیاد]] دستگیر شد، اما در [[دارالاماره کوفه]] از حسین بن علی و [[علی بن ابی‌طالب]] یاد کرد و عبیدالله بن زیاد و پدرش را [[لعن]] نمود. به فرمان ابن‌زیاد، او را از فراز دارالاماره به پایین انداختند و به قتل رسید.


== رساندن نامه به کوفه ==
== زندگی ==
قیس بن مسهر صیداوی از یاران حسین بن علی بود. هنگامی که حسین بن علی در مسیر خود به عراق در منزل حاجز بود، نامه [[مسلم بن عقیل]] درباره آمادگی مردم کوفه به او رسید. حسین بن علی در پاسخ، نامه‌ای خطاب به عموم مردم کوفه نوشت که در آن از آگاهی خود از آمادگی آنان، عزم خویش برای حرکت به سوی کوفه و ضرورت آمادگی بیشتر آنان سخن گفته بود و آن را به قیس سپرد. قیس به سوی کوفه حرکت کرد، اما هنگامی که به قادسیه رسید، [[حصین بن نمیر]]، از گماشتگان عبیدالله بن زیاد، او را دستگیر کرد و نزد ابن زیاد فرستاد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>
قیس بن مسهر صیداوی از یاران حسین بن علی بود. هنگامی که حسین بن علی در مسیر خود به عراق در منزل حاجز بود، نامه [[مسلم بن عقیل]] درباره آمادگی مردم کوفه به او رسید. حسین بن علی در پاسخ، نامه‌ای خطاب به عموم مردم کوفه نوشت که در آن از آگاهی خود از آمادگی آنان، عزم خویش برای حرکت به سوی کوفه و ضرورت آمادگی بیشتر آنان سخن گفته بود و آن را به قیس سپرد. قیس به سوی کوفه حرکت کرد، اما هنگامی که به قادسیه رسید، [[حصین بن نمیر]]، از گماشتگان عبیدالله بن زیاد، او را دستگیر کرد و نزد ابن‌زیاد فرستاد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>


== شهادت ==
=== کشته‌شدن ===
هنگامی که قیس نزد عبیدالله بن زیاد رسید، ابن زیاد به او دستور داد بر فراز دارالاماره برود و حسین بن علی را دشنام دهد. قیس بر فراز کاخ گفت: «ای مردم، این حسین بن علی، بهترین خلق خدا و فرزند فاطمه، دختر پیامبر، است که به سوی شما و دیار شما می‌آید. من در منزل حاجز از او جدا شدم؛ پس او را اجابت کنید و به خدمتش بشتابید.» سپس عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن کرد و بر علی بن ابی‌طالب درود فرستاد. ابن زیاد بلافاصله دستور داد او را از فراز کاخ به پایین بیندازند و قیس به شهادت رسید.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>
هنگامی که قیس نزد عبیدالله بن زیاد رسید، ابن‌زیاد به او دستور داد بر فراز [[دارالاماره کوفه|دارالاماره]] برود و حسین بن علی را دشنام دهد. قیس بر فراز کاخ گفت: «ای مردم، این حسین بن علی، بهترین خلق خدا و فرزند [[فاطمه]]، دختر پیامبر، است که به سوی شما و دیار شما می‌آید. من در منزل حاجز از او جدا شدم؛ پس او را اجابت کنید و به خدمتش بشتابید.» سپس عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن کرد و بر [[علی بن ابی‌طالب]] درود فرستاد. ابن‌زیاد بلافاصله دستور داد او را از فراز کاخ به پایین بیندازند و قیس به قتل رسید.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>


هنگامی که خبر شهادت قیس به حسین بن علی رسید، اشک از چشمان او جاری شد و این آیه را خواند: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا». سپس برای آنان طلب جایگاه در بهشت و گردآمدن در جایگاه رحمت الهی و محل پاداش نیک دوستان خدا کرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>
هنگامی که خبر قتل قیس به حسین بن علی رسید، اشک از چشمان او جاری شد و این آیه را خواند: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا». سپس برای آنان طلب جایگاه در بهشت و گردآمدن در جایگاه رحمت الهی و محل پاداش نیک دوستان خدا کرد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیس بن مسهر}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==

نسخهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۴:۱۴

قیس بن مسهر، از یاران حسین بن علی بود که در جریان حرکت او به سوی عراق، نامه‌ای از او برای مردم کوفه برد. او در قادسیه به دست نیروهای عبیدالله بن زیاد دستگیر شد، اما در دارالاماره کوفه از حسین بن علی و علی بن ابی‌طالب یاد کرد و عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن نمود. به فرمان ابن‌زیاد، او را از فراز دارالاماره به پایین انداختند و به قتل رسید.

زندگی

قیس بن مسهر صیداوی از یاران حسین بن علی بود. هنگامی که حسین بن علی در مسیر خود به عراق در منزل حاجز بود، نامه مسلم بن عقیل درباره آمادگی مردم کوفه به او رسید. حسین بن علی در پاسخ، نامه‌ای خطاب به عموم مردم کوفه نوشت که در آن از آگاهی خود از آمادگی آنان، عزم خویش برای حرکت به سوی کوفه و ضرورت آمادگی بیشتر آنان سخن گفته بود و آن را به قیس سپرد. قیس به سوی کوفه حرکت کرد، اما هنگامی که به قادسیه رسید، حصین بن نمیر، از گماشتگان عبیدالله بن زیاد، او را دستگیر کرد و نزد ابن‌زیاد فرستاد.[۱]

کشته‌شدن

هنگامی که قیس نزد عبیدالله بن زیاد رسید، ابن‌زیاد به او دستور داد بر فراز دارالاماره برود و حسین بن علی را دشنام دهد. قیس بر فراز کاخ گفت: «ای مردم، این حسین بن علی، بهترین خلق خدا و فرزند فاطمه، دختر پیامبر، است که به سوی شما و دیار شما می‌آید. من در منزل حاجز از او جدا شدم؛ پس او را اجابت کنید و به خدمتش بشتابید.» سپس عبیدالله بن زیاد و پدرش را لعن کرد و بر علی بن ابی‌طالب درود فرستاد. ابن‌زیاد بلافاصله دستور داد او را از فراز کاخ به پایین بیندازند و قیس به قتل رسید.[۲]

هنگامی که خبر قتل قیس به حسین بن علی رسید، اشک از چشمان او جاری شد و این آیه را خواند: «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا». سپس برای آنان طلب جایگاه در بهشت و گردآمدن در جایگاه رحمت الهی و محل پاداش نیک دوستان خدا کرد.[۳]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «قیس بن مسهر». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.