کاربر:User 1 of the Islamical site/صفحه تمرین
تمرین اول
بهترین شیوههای تربیتی در مکتب اسلام
بهترین شیوه های تربیتی در مکتب اسلامی بر پایه دو رکن اساسی محبت و هدایت بنا شدهاند؛ چرا که کودک موهبتی الهی و امانتدار خالق است و والدین موظفاند با سعه صدر و حکمت، او را در مسیر فطرت پاکش یاری رسانند. این تربیت مبتنی بر احترام به شخصیت کودک، نه تحقیر او، آموزش احکام و اخلاق دینی بهصورت عملی و تدریجی، و فراهم آوردن الگوی عملی نیکو از سوی پدر و مادر است تا کودک با مشاهده رفتار صحیح، فضایل اخلاقی مانند صداقت، قناعت و شجاعت را درونی سازد و اینگونه رشد یابد که بنده شایسته خداوند و عضوی مفید برای جامعه خویش گردد.
بذای دسترسی به مقالات مشابه به تربیت مراجعه نمایید.
تمرین دوم
اهمیت دوران کودکی و نقش الگوپذیری
دوران کودکی، سنگ بنای شخصیت و تربیت فردی است که آینده یک جامعه به آن وابسته است. اسلام بر این باور است که محیط خانه اولین و مهمترین دانشگاه تربیت است و والدین، بهویژه پدر و مادر، اولین و تأثیرگذارترین معلمان کودک محسوب میشوند. در این مسیر، رفتار والدین باید آینهای تمامنما از ارزشهایی باشد که قصد انتقال آن به فرزند را دارند؛ زیرا کودکان بیشتر از آنکه به توصیهها گوش دهند، اعمال و رفتارهای مشاهدهشده را سرمشق قرار میدهند. بنابراین، پایبندی عملی والدین به تقوا، ادب و اخلاق نیکو، مؤثرترین روش برای نهادینه کردن این فضایل در نهاد کودک است.
تعادل میان محبت و انضباط
تربیت اسلامی برقراری تعادل ظریف میان عطوفت بیقید و شرط و اعمال انضباط معقول را ضروری میداند. محبت بیمرز میتواند منجر به لوس شدن و ناتوانی در پذیرش مسئولیت شود، در حالی که سختگیری بیش از حد، کودک را از والدین دور کرده و موجب سرکوب خلاقیت و استقلال او میگردد. بهترین شیوه آن است که والدین با درک روانشناختی کودک، نیازهای عاطفی او را با مهر و نوازش پاسخ دهند، اما در عین حال، مرزهای رفتاری مشخصی را با قاطعیت و مهربانی تعیین کنند تا کودک مفهوم نظم، احترام به قانون و مرزهای اجتماعی را بیاموزد.
پرورش عقلانیت و استقلال فردی
یکی از اهداف عالی تربیت اسلامی، پرورش نسلی است که توانایی تفکر، تجزیه و تحلیل و تصمیمگیری صحیح را داشته باشد. این امر مستلزم آن است که والدین به جای دیکته کردن عقاید، فرصت پرسشگری، کنجکاوی و حتی مخالفت منطقی را در فضای امن خانواده فراهم آورند. باید به تدریج مسئولیتهایی متناسب با سن کودک به او واگذار شود تا مفهوم مالکیت، تعهد و استقلال فردی در او شکوفا گردد. پرورش ایمان نیز در این چارچوب صورت میگیرد؛ نه با اجبار، بلکه با تبیین دلایل و نشانههای عظمت خالق در جهان هستی تا ایمان کودک یک انتخاب آگاهانه باشد[۱]
نماید.[2]
برای مقابله مؤثر با این نوع تهدید، ضروری است ابعاد مختلف دشمنی و روشهای نفوذ آن بهدرستی شناخته شوند تا بتوان راهکارهای مناسب برای ح کرد.[۲]