کاربر:User 1 of the Islamical site/صفحه تمرین
تمرین اول
بهترین شیوههای تربیتی در مکتب اسلام
بهترین شیوه های تربیتی در مکتب اسلامی بر پایه دو رکن اساسی محبت و هدایت بنا شدهاند؛ چرا که کودک موهبتی الهی و امانتدار خالق است و والدین موظفاند با سعه صدر و حکمت، او را در مسیر فطرت پاکش یاری رسانند. این تربیت مبتنی بر احترام به شخصیت کودک، نه تحقیر او، آموزش احکام و اخلاق دینی بهصورت عملی و تدریجی، و فراهم آوردن الگوی عملی نیکو از سوی پدر و مادر است تا کودک با مشاهده رفتار صحیح، فضایل اخلاقی مانند صداقت، قناعت و شجاعت را درونی سازد و اینگونه رشد یابد که بنده شایسته خداوند و عضوی مفید برای جامعه خویش گردد.
تمرین دوم
مناسبترین زمان تربیت
دوران کودکی و نوجوانی به عنوان بهترین زمان برای تربیت اخلاقی و دینی فرزندان شناخته میشود. در این دوره، کودک عمدتاً به خانواده و محیط نزدیک خود توجه دارد و بیشترین تأثیرپذیری را از رفتار و الگوهای والدین تجربه میکند. هرگونه سهلانگاری والدین یا عدم ارائه الگوهای رفتاری مناسب میتواند موجب گرایش کودک به رفتارهای منفی شود. بنابراین، آموزش اخلاق و آداب اسلامی باید با صبر، دقت و استمرار در این دوره آغاز شود تا تأثیر بلندمدت آن بر شخصیت فرزند حفظ گردد.
روح نوجوان مزرعه حاصلخیز
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در توصیهای به فرزند خود امام حسن مجتبی علیهالسلام اشاره میکنند که دل نوجوان همچون زمین خالی است و هرچه در آن کاشته شود، میپذیرد:
«دل نوجوان همچون زمینی خالی است که هر چه در آن افکنده شود، میپذیرد؛ از این رو پیش از آن که دل و فکر او سخت و مشغول شود، به تربیت او پرداختم.»[1]
امام صادق علیهالسلام نیز نقل میکنند که لقمان حکیم به فرزند خود سفارش کرد:
«فرزندم! اگر در کودکی ادب و معرفت آموختی، در بزرگی از آن بهرهمند خواهی شد. جویای ادب و معرفت باش و در راه آن کوشش کن؛ زیرا تلاش در این مسیر موجب رشد و توسعه شخصیت تو خواهد شد.[2]
این توصیهها نشاندهنده اهمیت توجه به تربیت اخلاقی و فکری در سالهای نخست زندگی و شکلگیری پایههای شخصیت نوجوان است.
هفت سال تربیت مستمر
تربیت کودک فرآیندی تدریجی است که نیازمند صبر، نظارت مستمر و استمرار است. امام صادق علیهالسلام فرمودهاند:
«فرزندت را هفت سال بازی کن، هفت سال تربیت کن و هفت سال با خود همراه ساز.»[3]
این توصیه بیانگر اهمیت ترکیب بازی، تربیت و حضور والدین در مراحل مختلف رشد کودک است. تربیت مستمر و صبورانه، در درازمدت موجب رشد شخصیت سالم و ارزشمند فرزند میشود و تلاش والدین را به نتیجهای شیرین و رضایتبخش تبدیل میکند.[۱]
برای دسترسی به منابع مشابه به تربیت مراجعه نمایید.
تمرین سوم
تکریم و تربیت کودکان
تکریم و تربیت کودکان یکی از وظایف اصلی والدین به شمار میرود. بیشترین اهتمام والدین باید معطوف به احترام، محبت و رشد اخلاقی فرزندان باشد. رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلم در این زمینه فرمودند:
«أَكْرِمُوا أَوْلاَدَكُمْ وَ أَحْسِنُوا أَدَبَهُمْ يُغْفَرْ لَكُمْ»[1]
[فرزندانتان را تکریم کنید و آنان را به نیکی تربیت کنید، تا آمرزیده شوید.]
فرزندان امانتهای الهی هستند که در اختیار والدین قرار گرفتهاند و باید مطابق خواست خداوند از آنان مراقبت و تربیت شود. بیتوجهی یا کوتاهی در این رسالت، میتواند عواقب تربیتی و اخلاقی برای کودک و خانواده به دنبال داشته باشد. از سوی دیگر، انجام صحیح این وظیفه، موجب مغفرت و رحمت الهی برای والدین میشود و پرورش کودکان صالح، یکی از عوامل سعادت خانواده و جامعه به شمار میرود.
محورهای تربیت
در زمینه جهات تربیت فرزندان، رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلم توصیه میکنند:
«أدِّبوا أولادَكُم على ثَلاثِ خِصالٍ : حُبِّ نَبيِّكُم ، و حُبِّ أهلِ بَيتِهِ ، و قِراءةِ القرآنِ»[2]
[فرزندانتان را بر سه چیز پرورش دهید: دوستی پیامبر، محبت اهل بیت او، و تلاوت قرآن.] این سه محور، پایههای تربیت اخلاقی و دینی کودک را تشکیل میدهند و راهنمای والدین برای ایجاد شخصیت سالم و با ارزش در فرزندان هستند. توجه به این اصول از کودکی، زمینهساز رشد معنوی و اخلاقی نوجوان و بزرگسال خواهد بود و میتواند اثرات مثبتی در جامعه داشته باشد.[۲]
[1] طبرسی،مکارم الأخلاق،جلد۱،صفحه۲۲۲
[2] كنزالعمال ، ج 16، ص 456
[1] وسائل الشیعه ج 15 ص197 – تحف العقول ص 67
[2] مجلسی،بحار الانوار،ج 13،ص 419
[3] وسائل الشیعه ج 15 ص 193 - 195