حنین بن اسحاق عبادی
حنین بن اسحاق عبادی، معروف به ابوزید، از پزشکان و مترجمان نامدار عصر عباسی بود که در زبانهای یونانی، سریانی و عربی مهارت داشت. او پس از تحصیل در بصره و بغداد، در پزشکی شهرت یافت و در دربار خلفای عباسی به ویژه مأمون جایگاه یافت. حنین آثار و ترجمههای بسیاری در علوم پزشکی و فلسفی از خود بر جای گذاشت و در سال ۲۶۴ قمری درگذشت.
زندگی
حنین بن اسحاق عبادی، مکنی به ابوزید، از پزشکان و مترجمان برجسته عصر عباسی بود. او در زبانهای یونانی، سریانی و عربی مهارت داشت و از چهرههای شناختهشده در انتقال دانش پزشکی و فلسفی یونان به جهان اسلامی به شمار میآید.[۱]
حنین از مسیحیان نسطوری و بنا بر برخی گزارشها اصالتاً ایرانی بود. او در بصره به تحصیل علوم ادبی پرداخت و نزد ادیبان برجستهای مانند خلیل بن احمد فراهیدی دانش آموخت. سپس به بغداد رفت و در آنجا نزد پزشک مشهور یوحنا بن ماسویه به فراگیری طب پرداخت.[۲]
توانایی علمی او در پزشکی به سرعت شناخته شد و به همین سبب در دربار خلفای عباسی، از جمله در زمان مأمون، جایگاه و تقرب یافت. او افزون بر پزشکی، در ترجمه آثار علمی یونانی نیز نقش مهمی داشت و بسیاری از متون علمی و پزشکی را به عربی و سریانی ترجمه کرد. وی سرانجام در سال ۲۶۴ قمری درگذشت.[۳]
آثار
حنین بن اسحاق آثار فراوانی تألیف کرد و شمار نوشتهها و ترجمههای او را بیش از صد اثر دانستهاند.[۴]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «حنین بن اسحاق». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.