خالد بن یزید
خالد بن یزید بن معاویه از شاهزادگان بنیامیه و فرزند یزید بن معاویه بود. او از پذیرش خلافت کناره گرفت و به دانش، شعر و علوم بهویژه کیمیا علاقه داشت. در منابع از او به عنوان حامی ترجمه آثار علمی از یونانی و سریانی به عربی یاد شده و چند اثر در علوم کیمیا به او نسبت داده شده است.
زندگی
خالد بن یزید بن معاویه از شاهزادگان بنیامیه و فرزند یزید بن معاویه بود. یزید فرزندان بسیاری داشت که از جمله آنان معاویه، خالد، هاشم، ابوسفیان، عبدالله، ابوبکر و دیگران یاد شدهاند. پس از درگذشت یزید، پسرش معاویه بن یزید مدتی کوتاه، حدود چهل روز، خلافت را در اختیار داشت و پس از مرگ او نام خالد برای خلافت مطرح شد، اما گفته شده است که او از پذیرش حکومت خودداری کرد و به دانش، حکمت و صنایع گرایش داشت.[۱]
در منابع تاریخی از او به عنوان فردی دانشدوست یاد شده است و گفتهاند در میان بنیامیه به دانش شهرت داشت و به شعر نیز میپرداخت. در برخی گزارشها آمده است که او از دانشمندان و مترجمان بهره میگرفت و آنان را به ترجمه آثار علمی از زبانهای سریانی و یونانی به عربی تشویق میکرد. از این رو در برخی نوشتهها از او به عنوان یکی از نخستین حامیان ترجمه متون علمی در دوره اموی یاد شده است.[۲]
در منابع کتابشناسی نیز چند اثر به او نسبت داده شده است، از جمله «فردوس الحکمه فی علم الکیمیاء» که منظومهای در کیمیا دانسته شده، «کتاب الرحمه» در موضوعات مربوط به کیمیا و مواد، «مقالتا مریانس الراهب» و «السر البدیع فی فک الرمز المنیع». این آثار در حوزه کیمیا و علوم مرتبط با آن معرفی شدهاند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خالد بن یزید». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.