کاربر:Morningview/صفحه تمرین

شخصیت‌شناسی

علی حسینی خامنه‌ای در ۲۹ فروردین ۱۳۱۸ (برابر با ۲۸ صفر ۱۳۵۸ قمری) در مشهد و در خانواده‌ای روحانی متولد شد. پدر او، جواد حسینی خامنه‌ای، از روحانیان و مدرسان علوم دینی بود و خانواده در فضایی ساده و مذهبی زندگی می‌کردند. وی پس از گذراندن دوره مقدماتی تحصیل، وارد حوزه علمیه مشهد شد و ادبیات عرب، فقه، اصول، منطق و فلسفه را نزد پدر و استادانی همچون میرزا مدرس یزدی، هاشم قزوینی، میرزا جواد آقا تهرانی و شیخ رضا ایسی فرا گرفت. او دوره مقدمات و سطح حوزه را در حدود پنج سال و نیم به پایان رساند. خامنه‌ای در بیان انگیزه ورود به حوزه، نقش پدر را عامل اصلی و حمایت مادر را از عوامل مؤثر در انتخاب مسیر روحانیت عنوان کرده است.

آموزش قرآن

قرآن را در کودکی ابتدا نزد مادر خود و سپس نزد حاج رمضانعلی، از قاریان محلی، فراگرفت. پس از پیشرفت در قرائت، به توصیهٔ او برای ادامهٔ آموزش نزد ملا عباس، از استادان قرآن که در صحن حرم رضوی تدریس می‌کرد، به فراگیری قرآن ادامه داد.

مدارس و مراحل تحصیل حوزوی

در ایران، طلاب، استادان و مبلغان دینی به‌طور معمول عمامه بر سر می‌گذارند که نمادی از جایگاه روحانیت، تفقه در دین و تبلیغ آموزه‌های اسلامی به‌شمار می‌رود. به همین دلیل، مخالفان دین و جریان‌های طرفدار سکولاریسم در دوره‌های مختلف با این نماد به مقابله پرداختند. در دوره رضاشاه، پوشیدن عمامه ممنوع و روحانیان به استفاده از کلاه پهلوی ملزم شدند. هرچند این سیاست در دوره محمدرضا پهلوی ادامه نیافت، اما حکومت تلاش کرد با ایجاد فضای تبلیغاتی، عمامه را در افکار عمومی مورد تحقیر و تمسخر قرار دهد. وی در دوران کودکی و زمانی که در کلاس دوم دبستان تحصیل می‌کرد، عمامه بر سر گذاشت.او علت عمامه‌گذاری در کودکی را رایج بودن پوشاندن سر در آن دوران و مخالفت پدرش با استفاده از کلاه پهلوی عنوان کرده است؛ ازاین‌رو، پوشیدن عمامه تنها گزینه ممکن برای او بود. عمامه او را مادرش می‌بست و برخلاف رسم معمول، تحت‌الحنک را در سمت راست قرار می‌داد. او و روحانیون و عمامه‌داران دیگر مورد تمسخر قرار می‌گرفتند و این رفتار آن‌قدر تکرار می‌شد که برای او امری عادی شده‌بود.