ختنه
ختنه به بریدن بخشی از غلاف سر آلت تناسلی مرد گفته میشود و در سنتهای دینی از جمله اسلام و یهودیت رواج دارد. در منابع اسلامی این عمل از سنن دینی دانسته شده و انجام آن برای کودکان، گاه در روزهای نخست پس از تولد، توصیه شده است. همچنین گزارشهایی دربارهٔ ختنه افرادی که اسلام میآوردند و نیز اشارههایی به ختنه زنان در برخی منابع تاریخی و روایی وجود دارد، که در آنها این عمل برای زنان واجب دانسته نشده است.
تاریخچه
ختنه به بریدن بخشی از غلاف سر آلت تناسلی مرد گفته میشود. این عمل در سنتهای دینی گوناگون، از جمله در اسلام و یهودیت، رواج داشته است. در منابع اسلامی، ختنه از سنن دینی بهشمار آمده و گاه آغاز آن به ابراهیم نسبت داده شده است.[۱]
در منابع اسلامی
در متون روایی اسلامی توصیههایی دربارهٔ انجام ختنه در سنین کودکی دیده میشود. در برخی روایات زمان مناسب آن روز هفتم پس از تولد ذکر شده و بر انجام آن برای کودکان تأکید شده است. همچنین گزارشهایی وجود دارد که بر اساس آنها افرادی که اسلام میآوردند به انجام ختنه فراخوانده میشدند.[۲]
ختنه زنان
در برخی منابع روایی به ختنه زنان نیز اشاره شده است. در این گزارشها گاه از آن به عنوان عملی غیرواجب و در حد یک رسم یا «مکرمت» یاد شده است، نه به عنوان سنت الزامی. در عین حال، در متون تاریخی و حدیثی گزارشهایی دربارهٔ افرادی که به این کار اشتغال داشتهاند نیز نقل شده است.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ختنه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.