انتظار نماز

انتظار نماز از اعمال عبادی مورد تأکید در منابع اسلامی است. پیامبر اسلام آن را عبادت دانسته و انتظار پس از نماز را از اسباب ارتقا معرفی کرده‌اند. در کلام محمد، بر خودداری از گناه در این حالت تأکید شده و منتظر نماز را همچون نمازگزار دانسته است.

در روایات اسلامی

یکی از سنن عبادت‌پیشگان، انتظار برای فرا رسیدن وقت نماز است. محمد در اینباره گفته است: «نشستن در مسجد به انتظار نماز، عبادت محسوب می‌شود، تا زمانی که فرد مرتکب گناهی نشود.» هنگامی که از محمد پرسیده شد منظور از گناه چیست، گفت: «غیبت کردن». در حدیثی دیگر از محمد که در منابع شیعی منعکس شده، گزارش شده است: «سه چیز مایه ارتقا است، سه چیز کفاره گناهان، سه چیز مایه هلاکت، و سه چیز موجب نجات است. اما امور مایه ارتقا عبارتند از: کامل کردن وضو در هوای سرد، انتظار برای نماز پس از نماز، و رفتن به جماعت در شب و روز. کفاره‌های گناهان شامل: گسترش سلام، اطعام دیگران، و شب‌زنده‌داری در حالی که دیگران در خوابند. و اما امور مهلک عبارتند از: حرصی که پیروی شود، هوی و هوسی که دنبال گردد، و خودپسندی انسان نسبت به خویش». در حدیثی دیگر از محمد آمده است: «تا زمانی که شما مسلمانان در انتظار نماز هستید که وقت آن فرا رسد، همواره در خیر و خوشی زندگی خواهید کرد.» همچنین گفته شده که محمد در اینباره گفته است: «هر که در انتظار نماز باشد، تا هنگامی که مرتکب گناهی نشود، همچون کسی است که در حال نماز است.»

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «انتظار نماز». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.