اشتغال زنان
اشتغال زن
اشتغال زنان در خارج از منزل، از موضوعات حائز اهمیت در جوامع مذهبی محسوب میشود، بهویژه در قرون اخیر که نقش اجتماعی زنان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس دیدگاه رایج میان اندیشمندان اسلامی، مشارکت زنان در عرصههای شغلی و اجتماعی، در چارچوب اصول شرعی و با رعایت برخی محدودیتها پذیرفته شده است. فقیهان، اصل اشتغال بانوان را مجاز دانستهاند و در مواردی که خروج از منزل برای تحقق آن ضروری باشد، کسب رضایت همسر را الزامی میدانند. آیتالله خامنهای نیز با تأکید بر اهمیت نقش تربیتی زن در خانواده، اشتغال را تا جایی که با وظایف مادری و صیانت از ارزشهای انسانی زن تعارض نداشته باشد، مطلوب ارزیابی کردهاند.
تاریخچه
سابقه اشتغال زنان در فعالیتهای اقتصادی همچون کشاورزی و صنایع دستی، همزمان با تاریخ شکلگیری زندگی اجتماعی انسان تلقی میشود[۱]. با وقوع انقلاب صنعتی در اروپای غربی و دگرگونی نظام تولید از کارگاههای خانگی به کارخانههای صنعتی، نیروی انسانی تا حد زیادی جای خود را به ماشینآلات داد. این تحول منجر به تغییر بنیادین در مفهوم کار شد و موجب شد اشتغال زنان در قبال دریافت دستمزد، از محیط خانه به حوزههای تولیدی و صنعتی منتقل شود.[۱]
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ جار اللهی. «عصر ایران»: ۲۴۹.