|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
ویلیام مونتگمری وات
ویلیام مونتگمری وات (۱۴ مارس ۱۹۰۹ – ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶) تاریخنگار و خاورشناس اسکاتلندی بود. او کشیش انگلیکان بود و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ بهعنوان استاد زبان عربی و مطالعات اسلامی در دانشگاه ادینبرو فعالیت داشت و همچنین از پژوهشگران برجسته در حوزهٔ مطالعات قرآنی بهشمار میرفت.
وات یکی از برجستهترین مفسران غیرمسلمان اسلام در جهان غرب محسوب میشود. زندگینامهٔ جامع او از پیامبر اسلام در دو اثر محمد در مکه (۱۹۵۳) و محمد در مدینه (۱۹۵۶) از آثار کلاسیک این حوزه بهشمار میآیند.
زندگی اولیه و تحصیلات
وات در ۱۴ مارس ۱۹۰۹ در سیرس، فایف، اسکاتلند زاده شد.[۱] پدر او که زمانی که وات تنها ۱۴ ماه داشت درگذشت، کشیش کلیسای اسکاتلند بود.[۱][۲]
فعالیت حرفهای
خدمت کلیسایی
وات در سال ۱۹۳۹ در کلیسای اسقفی اسکاتلند بهعنوان دیکن و در سال ۱۹۴۰ بهعنوان کشیش منصوب شد.[۳] او از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ دورهٔ کارآموزی مذهبی خود را در کلیسای St Mary The Boltons در وست برومپتون، واقع در اسقفنشین لندن، گذراند.[۳] پس از آسیب دیدن این کلیسا در جریان بلیتس، به Old Saint Paul's, Edinburgh منتقل شد تا آموزش خود را ادامه دهد.[۳] او از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶ بهعنوان متخصص زبان عربی در خدمت اسقف انگلیکان اورشلیم بود.[۱]
پس از بازگشت وات به دانشگاه در سال ۱۹۴۶، دیگر هیچگاه منصب مذهبی تماموقت نداشت، اما فعالیتهای کلیسایی خود را بهصورت پارهوقت و افتخاری ادامه داد. او از ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۰ بهعنوان کشیش افتخاری در کلیسای Old Saint Paul's, Edinburgh، که کلیسایی انگلو-کاتولیک در ادینبرو است، فعالیت کرد.[۳] در سال ۱۹۶۰ به اکومنیکال Iona Community در اسکاتلند پیوست.[۲] او از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۷ نیز کشیش افتخاری کلیسای St Columba's-by-the-Castle در نزدیکی قلعه ادینبرو بود.[۳] پس از بازنشستگی دانشگاهی، بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۳ در کلیساهای St Mary the Virgin در دالکیت و St Leonard's در لاسوید بهعنوان کشیش افتخاری خدمت کرد.[۳]
فعالیت دانشگاهی
وات از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ استاد مطالعات عربی و اسلامی در دانشگاه ادینبرو بود.
از او با عنوان «آخرین خاورشناس» یاد شده است.[۴]
وات همچنین استاد مدعو در دانشگاه تورنتو، کلژ دو فرانس و دانشگاه جورجتاون بود.[۵]
سالهای پایانی زندگی
وات در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۶ در ادینبرو و در سن ۹۷ سالگی درگذشت.[۶] او به همراه همسرش ژان، چهار دختر و یک پسر داشت. خانوادهٔ او تعطیلات خود را در کریل، روستایی در اسکاتلند، میگذراندند. پس از درگذشت او، نویسنده ریچارد هالووی نوشت که وات «تمام عمر خود را در مبارزه با موج تعصب سپری کرد».[۱]
افتخارات
وات مدال آمریکایی Giorgio Levi Della Vida را دریافت کرد و بهعنوان نخستین دریافتکننده، جایزهٔ انجمن بریتانیایی مطالعات خاورمیانه را برای پژوهش برجسته بهدست آورد.[۲]
او همچنین دکترای افتخاری از دانشگاه ابردین دریافت کرد.[۷]
ارزیابی و میراث
آثار وات از جمله آثار کلاسیک در مطالعات اسلامی غربی معاصر بهشمار میروند.[۲] او معتقد بود که قرآن الهام الهی دارد، اما بهطور مطلق عاری از خطا نیست.[۴]
مارتین فوروارد، پژوهشگر غیرمسلمان مطالعات اسلامی، مینویسد:
کتابهای او نقش مهمی در برجستهسازی تعهد پیامبر به عدالت اجتماعی داشتهاند. وات او را همچون پیامبری از عهد عتیق توصیف میکند که برای احیای انصاف و ایمان به توحید در میان عربها برخاست. این ارزیابی برای بسیاری از مسلمانان کافی نیست، اما نقطهٔ شروعی بهشمار میرود. صراحتاً باید گفت که برای مسیحیان دشوار است دربارهٔ دینی مانند اسلام که پس از دین آنان پدید آمده، داوری مثبت داشته باشند؛ همانگونه که برای مسلمانان نیز دشوار است بپذیرند که مسیحیان قانع نشدهاند که مسیحیت تنها مرحلهای در مسیر رسیدن به اسلام باشد.
کارول هیلنبرند، استاد تاریخ اسلام در دانشگاه ادینبرو، مینویسد:[۲]
او از بیان دیدگاههای الهیاتی نسبتاً رادیکال هراسی نداشت؛ دیدگاههایی که در برخی محافل کلیسایی مسیحی بحثبرانگیز بودند. وات بارها اندیشیده بود که مطالعهٔ اسلام چه تأثیری بر ایمان مسیحی او گذاشته است. او به این نتیجه رسید که تأکید اسلام بر یگانگی مطلق خداوند، او را واداشته تا آموزهٔ تثلیث مسیحی را بازنگری کند؛ آموزهای که در قرآن بهشدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
بهگفتهٔ هیلنبرند، وات «پژوهشگری بسیار تأثیرگذار در مطالعات اسلامی و چهرهای محترم برای بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان» بود. با این حال، دیدگاه او دربارهٔ منشأ اسلام با نقدهایی از سوی پژوهشگرانی چون جان ونزبرو، پاتریشیا کرون و مایکل کوک مواجه شد. با وجود این، کرون و کوک بعدها اذعان کردند که فرضیهٔ مرکزی کتاب هاجریسم نادرست بوده است.[۹]
آثار برگزیده
- The faith and practice of al-Ghazālī (1953)
- محمد در مکه (1953)
- محمد در مدینه (1956)
- Muhammad: Prophet and Statesman (1961)
- Islamic Philosophy and Theology (1962)
- Islamic Political Thought (1968)
- The Majesty That Was Islam (1976)
- Islam: A Short History (1999)
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Holloway, Richard (14 November 2006). "William Montgomery Watt". The Guardian. Retrieved 1 June 2016.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ Hillenbrand, Carole (8 November 2006). "Professor W. Montgomery Watt". The Independent. Retrieved 1 June 2016.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ "William Montgomery Watt". Crockford's Clerical Directory (online ed.). Church House Publishing. Retrieved 1 June 2016.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ "Interview with Profs. William Montgomery Watt". www.alastairmcintosh.com.
- ↑ [نیازمند منبع]
- ↑ The Herald, The Scotsman, The Times, 27 October 2006
- ↑ "Lecture by Professor Carole Hillenbrand in event: Islamic Studies in Scotland: Retrospect and Prospect" (PDF). University of Edinburgh, Islamic and Middle Eastern Studies. 2016-12-13. Retrieved 2017-03-25.
- ↑ "The Prophet Muhammad: A mercy to mankind". Archived from the original on 4 September 2006.
- ↑ Khan, Ali (2005). "Hagarism: The Story of a Book Written by Infidels for Infidels". SSRN Electronic Journal. doi:10.2139/ssrn.944295.