نفاس

نِفاس (به فارسی: زَچَِگی، به انگلیسی:‌Lochia) خونی است که زن به هنگام زایمان (یا سقط جنین) تا ده روز می‌بیند. خون‌هایی که بیش از ده روز (برخی فتاوا: بیش از ایام عادت) ادامه پیدا کند، خون استحاضه گویند. تمام احکام حائض برای نُفَساء (زن نفاس‌دیده) نیز جاری است، مانند حرام بودن نماز و توقف در مسجد. پس از پایان یافتن نفاس، برای کارهایی که مشروط به طهارت است،غسل نفاس واجب می‌شود. به فتوای بیشتر مراجع تقلید، غسل نفاس کفایت از وضو نمی‌کند و باید برای نماز علاوه بر غسل نفاس، وضو هم گرفته شود. خونی که پس از سقط جنین دیده می‌شود از نظر بیشتر فقیهان در حکم خون نفاس است.

در برخی فرهنگ‌ها، زن زائو پس از چهل روز از زایمان غسل می‌کند و به آن غسل «چِلِّه» می‌گویند. چنین غسلی در احکام دینی وجود ندارد. در پاره‌ای از روایات، زنی که در دوران نفاس یا حیض از دنیا برود، به‌عنوان شهید معرفی شده و روز قیامت مورد حساب قرار نمی‌گیرد. برخی بزرگان، این گونه احادیث را نشانگر فضیلت برای بانوان برشمرده‌اند.